Imam Ahmad : 23278
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ يَعْنِي ابْنَ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ وَلَّاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَأَرَادَ بِهِ خَيْرًا جَعَلَ لَهُ وَزِيرَ صِدْقٍ فَإِنْ نَسِيَ ذَكَّرَهُ وَإِنْ ذَكَرَ أَعَانَهُ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Husain bin Muhammad] kɛɛ; Akɛɛ wɔ [Muslimbii, ni ji Ibn Khalid] kɛjɛ [Abdurrahman bin Abi Bakar] akɛ; Abɔ mi amaniɛ akɛ [Al-Qasim bin Muhammad] ni jɛ [Aisyah] lɛ kɛɛ; Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam kɛɛ: ‘Mɔ fɛɛ mɔ ni Allah AzzaWaJalla kɛ Muslimbii lɛ asaji baawo edɛŋ, ni Allah miisumɔ ni ehi aha lɛ lɛ, no lɛ Allah baafee lɛ sɔɔlɔ anɔkwafo. Kɛji ehiɛ kpa nɔ lɛ, no lɛ sɔɔlɔi lɛ kaiɔ lɛ ni kɛji ekai lɛ, sɔɔlɔi lɛ yeɔ amɛbuaa lɛ’.