Imam Ahmad : 23183

حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُهُمْ بِمَا يُطِيقُونَ فَيَقُولُونَ إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُرَى ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَعْلَمُكُمْ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَتْقَاكُمْ لَهُ قَلْبًا

Na faamatala mai e Abu Usamah ia i matou, na ia fai mai; na faamatala mai e Hisham ia i matou mai lona tama mai ia Aisha o le na fai mai; 'Na poloaiina i latou e le Avefeau a Allah (filemu ma faamanuiaga a Allah ia te ia) i mea latou te mafaia'. Ona latou fai mai lea; 'E moni, matou te le pei o outou. Aua ua faamagaloina e Allah le Silisiliese a outou agasala ua mavae ma le lumanai'. Ona ita lea o le Avefeau a Allah (filemu ma faamanuiaga a Allah ia te ia) seia oo ina iloa atu i ona foliga. Na ia fai mai; Ona ia fai mai lea; 'I le Atua, o a’u o le tagata e sili ona iloa Allah ma le tagata e sili ona amioatua ia te outou'.