Imam Ahmad : 23183
حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُهُمْ بِمَا يُطِيقُونَ فَيَقُولُونَ إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُرَى ذَلِكَ فِي وَجْهِهِ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَعْلَمُكُمْ بِاللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَتْقَاكُمْ لَهُ قَلْبًا
Esan zigun [Abu Usamah], esan zuen; Jakinarazi digu [Hisham] [bere aita] [Aisha] esan zuen; 'Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam agindu zien zertarako gai ziren'. Hala diote; «Egia esan, ez gara zu bezalakoak. Ala AzzaWaJallak zure iraganeko eta etorkizuneko bekatuak barkatu baititu. Orduan, sallallaahu'alaihiwasallam Profeta haserretu zen bere aurpegian ikusten zen arte. dio; Orduan esan zuen: «Ala, ni naiz Allah ondoen ezagutzen duen pertsona eta zuen artean jainkotsuena».