Imam Ahmad : 23180
حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُحِبُّ الْحَلْوَى وَيُحِبُّ الْعَسَلَ وَكَانَ إِذَا صَلَّى الْعَصْرَ دَارَ عَلَى نِسَائِهِ فَيَدْنُو مِنْهُنَّ فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ فَاحْتَبَسَ عِنْدَهَا أَكْثَرَ مِمَّا كَانَ يَحْتَبِسُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةَ عَسَلٍ فَسَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُ فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِسَوْدَةَ وَقُلْتُ إِذَا دَخَلَ عَلَيْكِ فَإِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ فَقُولِي لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لَا فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ أَنْ يُوجَدَ مِنْهُ رِيحٌ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ وَسَأَقُولُ لَهُ ذَلِكَ فَقُولِي لَهُ أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى سَوْدَةَ قَالَتْ سَوْدَةُ وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَقَدْ كِدْتُ أَنْ أُبَادِئَهُ بِالَّذِي قُلْتِ لِي وَإِنَّهُ لَعَلَى الْبَابِ فَرَقًا مِنْكِ فَلَمَّا دَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِرَ قَالَ لَا قُلْتُ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ قَالَ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ قُلْتُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيَّ قُلْتُ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ دَخَلَ عَلَى صَفِيَّةَ فَقَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَسْقِيكَ مِنْهُ قَالَ لَا حَاجَةَ لِي بِهِ قَالَ تَقُولُ سَوْدَةُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي
Mwirin an erenikem [Abu Usamah], a apasa; A fen repotei ngenikem [Hisham] seni [seman we] seni [Aisha] a apasa; 'Rasulullah a tongei ekkewe mongo mi ling me ewe honey. Lupwen a wes le iotek, a kan feilo ngeni imwen puluwan kewe, mwirin a ekis mwokut. Fan eu a tori imwen Hafshoh me a nom ikewe ie fansoun langattam lap seni fansoun meinisin’. Iwe, üa aisini ewe popun a fis ei, mürin a üreniei: ‘Ewe Hafshoh a ngeni aramasan kewe eu sepi mi ur ren möngö, iei mine a angang ngeni ewe chon künö seni Kot. Iwe ua apasa; ‘Kopwe sinei, ren Allah, upwe sotuni i’. Iwe, ua ereni Sauda usun ei mettoch me ua apasa: ‘Ika epwe feito churikemi, epwe arap ngonuk, iwe, lupwen epwe feito, oupwe ereni; ‘O chon kuno seni Allah! Ka fen wes le möngö ewe möngö? ’ Iwe, epwe ürenikemi: ‘Ewer’. Mwirin ena oupwe ereni; ‘Iwe, met ei ngingi? ’ Fan chommong a apasa pwe a apasa. Ika ese sani ika a ngingioch, iwe epwe wesewesen apasa ngonuk: ‘Hafshoh a fen angang ngeniei eu sipw mi uren honey’. Iwe, kopwe ereni; ‘Ifa usun, ekkewe pi ra suuk ngeni Urfut’. Iwe, upwe pwan apasa ena ngeni i me kopwe pwan apasa ena, O Shofiyyah! Iwe nupwen a apasa pwe a apasa. a tonong pwe epwe churi Sauta, Sauta a apasa; ‘Ren ewe Emon ese wor an kot nge I chok, ua arapakan poputa ne ereni ren met en -Aisyah- ka apasa ngeniei, pun nupwen a keran tori ewe asam, a niuokusiti en -Aisyah-, iwe nupwen ewe chon kuno an Allah sallallaahu 'alaihi wasallam.' arap ngeni, ua apasa; ‘O chon kuno seni Allah! Ka fen möngö möngö? ' Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. a apasa: ‘Ewer’. Ua apasa; ‘Met ei ngingi? ’ A fokkun öch. a apasa: ‘Hafsoh a fen ngeniei eu siip mi ling’. Ua apasa: ‘Ekkewe pi ra fen suuki ewe urfuth? ’ Iwe nupwen ewe chon kuno seni Allah a apasa. a feito churiei -Aisyah-, ua apasa ngeni usun chok pwan. Iwe, a tolong pwe epwe küna Sofia me Sofia a pwal apasa ena. Iwe, lupwen a feila pwe epwe churi Hafso, Hafso a üreni. 'O chon kuno seni Kot, ka mochen upwe angang ngonuk sefan, Rosululloh. a apasa: ‘Use chúen osupwangen honey’. a apasa; Sauta a apasa; ‘Lingoch ngeni Allah, sia fen pinei? ’ Ua ereni: ‘Kopwe chék chéúfetál!’.’