Imam Ahmad : 23163
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كُنْتُ أَلْعَبُ بِالْبَنَاتِ وَيَجِيءُ صَوَاحِبِي فَيَلْعَبْنَ مَعِي فَإِذَا رَأَيْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعَمَّقْنَ مِنْهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُدْخِلُهُنَّ عَلَيَّ فَيَلْعَبْنَ مَعِي
Тхоьга [Ибн Нумайре] дийцина, цо элира; Дийцина тхуна [Хьишама] [шен дегара] [Ӏайшата] аьлла; — Со берашца ловзуш вара тӀаккха сан накъостий баьхкира, уьш соьца ловза баьхкира, нагахь санна царна РасулуллахӀ саллаллахӀу ӀалайхӀивасаллам гича, цуьнах лечкъаш хилла уьш. ТӀаккха РасулуллахӀ шаллаллахӀу ӀалайхӀивасаллама соьца цхьаьнатоьхна уьш, цара соьца ловзийна'.