Imam Ahmad : 23163

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كُنْتُ أَلْعَبُ بِالْبَنَاتِ وَيَجِيءُ صَوَاحِبِي فَيَلْعَبْنَ مَعِي فَإِذَا رَأَيْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَعَمَّقْنَ مِنْهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُدْخِلُهُنَّ عَلَيَّ فَيَلْعَبْنَ مَعِي

مارا [ابن نمیر] ءَ را ھال دات ءُ گْوشت ئِے؛ مارا [ہشام] ءَ چہ [وتی پت] ءَ چہ [عائشہ] ءَ گُشتگ؛ 'من گوں چُکاں گوازی کنگ ءَ اتاں پدا منی سنگت اتک انت ءُ آ منی گوما گوازی کنگ ءَ اتک انت ءُ اگاں رسول اللہ صلى الله عليه وسلم دیست گڑا چہ آئی ءَ وتی دیم ءَ شُشت انت۔ پدا رسول اللہ صلى الله عليه وسلم ءَ گوں من یکجاہ کت ءُ آہاں گوں من گوازی کت'۔