Imam Ahmad : 23154

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَمَرَهُمْ بِمَا يُطِيقُونَ مِنْ الْعَمَلِ يَقُولُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَسْنَا كَهَيْئَتِكَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ غَفَرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ قَالَتْ فَيَغْضَبُ حَتَّى يُعْرَفَ الْغَضَبُ فِي وَجْهِهِ

A tene na e [Ibn Numair] so alondo na [Hsyam] so alondo na [babâ ti lo] so alondo na [Aisha] so Watokua ti Nzapa (so siriri ti Nzapa aduti na ndo ti lo) amû yanga na ala ti sara mbeni ye alingbi na ngangu ti ala, ala tene; ‘O Watokua ti Allah, biani e yeke tongana mo pepe, biani Allah Azzawajalla apardone asiokpari ti mo ti giriri na ti kekereke’. -Aisyah- So; ‘Tongaso ngonzo asara lo juska a fa ni na lê ti lo’.