Imam Ahmad : 23098

حَدَّثَنَا يَحْيَى وَوَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ هِنْدَ بِنْتَ عُتْبَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَإِنَّهُ لَا يُعْطِينِي وَوَلَدِي مَا يَكْفِينَا إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ وَهُوَ لَا يَعْلَمُ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ

A tene na e [Yahya] na [Waki’] so alondo na [Hisham] so alondo na [babâ ti lo] so; Yahya atene; A yeke tene na mbi na lege ti babâ ti mbi so alondo na [Aisyah], so mbeni lâ Hindun bin Utbah atene na Watokua ti Nzapa; ‘Biani, Abu Sufyan ayeke lani mbeni zo ti nzi, lo mû na mbi na molenge ti mbi mbeni ye so alingbi na e pëpe gi ye so mbi mû na yâ ti mosoro ti lo sân ti tene lo hinga!’. Lo tene: ‘Mû ye so alingbi na mo na amolenge ti mo na mbeni nzoni lege’.