Imam Ahmad : 23098
حَدَّثَنَا يَحْيَى وَوَكِيعٌ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ هِنْدَ بِنْتَ عُتْبَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ وَإِنَّهُ لَا يُعْطِينِي وَوَلَدِي مَا يَكْفِينَا إِلَّا مَا أَخَذْتُ مِنْ مَالِهِ وَهُوَ لَا يَعْلَمُ قَالَ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ
A erenikem [Yahya] me [Waki’] seni [Hisham] seni [seman we] a apasa; Yahya a apasa; A repotei ngeniei me ren semei we seni [Aisyah], pwe Hindu bin Utbah a apasa fan eu ngeni ewe chon kuno seni Allah; ‘Enlet, Abu Sufyan emon mwan mi sikesik, ese ngeniei me nei we at och mettoch mi naf ngenikem tiwenon chok met ua angei seni an pisek nge ese sinei!’. A apasa: ‘Kopwe angei ukukun ngonuk me noum kewe non ew napanap mi murinno’.