قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Nabi menyegerakan berbuka dan shalat

Imam Ahmad : 23081

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْنَا لَهَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رَجُلَانِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلَاةَ وَالْآخَرُ يُؤَخِّرُ الْإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ الصَّلَاةَ قَالَ فَقَالَتْ أَيُّهُمَا يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلَاةَ قَالَ قُلْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ قَالَتْ كَذَاكَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْآخَرُ أَبُو مُوسَى حَدَّثَنَا ابْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ خَيْثَمَةَ وَقَالَ يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السَّحُورَ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ قَالَ قُلْنَا لِعَائِشَةَ رَجُلَانِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الْمَغْرِبَ وَيُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَالْآخَرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ وَيُؤَخِّرُ الْإِفْطَارَ فَذَكَرَهُ

اسان کي [ابو معاويه] ٻڌايو آهي [العماسي] عماره کان [ابو عطيه] چيو آهي ته؛ مسروق ۽ مان هڪ ڀيرو [عيسيه] سان ملياسين، پوءِ اسان چيو؛ 'اي ام المومنين، رسول الله ﷺ جا ٻه دوست هئا، انهن مان هڪ افطار ۾ جلدي ڪئي ۽ نماز جلدي ڪئي، جڏهن ته ٻئي افطار ڪيو ۽ نماز ختم ڪئي'. -عطيه- چيو؛ پوءِ عيسيه پڇيو؛ 'انهن ٻنهي مان ڪير افطار ۾ جلدي ڪري ٿو ۽ نماز جلدي ڪري ٿو؟' اسان چيو؛ 'عبدالله بن مسعود'. عائشه چيو؛ 'اهو ئي آهي جيڪو رسول الله ﷺ ڪيو'. انهي دوران، ٻيو ماڻهو ابو موسيٰ الاشيعري هو. اسان کي ٻڌايو آهي [ابن جعفر] اسان کي [صيوبة] کان [سليمان] کان ٻڌايو آهي ته؛ مون [خيتسمة] کي ٻڌو آهي ۽ هن چيو؛ '- ابو موسيٰ - روزو افطار ڪرڻ کي تازو ڪري ٿو ۽ کاڌو ختم ڪري ٿو'. اسان کي [معمل] ٻڌايو آهي، اسان کي [سفيان] ٻڌايو آهي [العماسي] کان [عمرو] کان [ابو عثيّه] چيو آهي ته؛ اسان [عائشه] کي چيو ته؛ 'ٻه ماڻهو هئا جيڪي محمد صلي الله عليه وسلم جا دوست هئا، انهن مان هڪ مغرب جي نماز جلدي پڙهي ۽ روزو افطار ڪرڻ ۾ جلدي ڪئي ۽ ٻئي مغرب جي نماز ختم ڪري ۽ روزو افطار ڪيو.' پوءِ هن ذڪر ڪيو - جيئن مٿي ڏنل ڪهاڻي ۾ آهي-'.

تائيدي حديثون :

Imam Ahmad : 23081, 24230
Imam Muslim : 1839, 1840