इमाम अहमद : 23056

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا يَوْمُ الِاثْنَيْنِ قَالَ فَأَيُّ يَوْمٍ قُبِضَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْنَا قُبِضَ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ قَالَ فَإِنِّي أَرْجُو مَا بَيْنِي وَبَيْنَ اللَّيْلِ قَالَتْ وَكَانَ عَلَيْهِ ثَوْبٌ فِيهِ رَدْعٌ مِنْ مِشْقٍ فَقَالَ إِذَا أَنَا مِتُّ فَاغْسِلُوا ثَوْبِي هَذَا وَضُمُّوا إِلَيْهِ ثَوْبَيْنِ جَدِيدَيْنِ فَكَفِّنُونِي فِي ثَلَاثَةِ أَثْوَابٍ فَقُلْنَا أَفَلَا نَجْعَلُهَا جُدُدًا كُلَّهَا قَالَ فَقَالَ لَا إِنَّمَا هُوَ لِلْمُهْلَةِ قَالَتْ فَمَاتَ لَيْلَةَ الثُّلَاثَاءِ

आम्हाला [अबू मुआविया] यांनी सांगितले; आम्हाला [अल-अमासी] यांनी [मुस्लिम] यांच्याकडून, [मस्रूक] यांच्याकडून, [आयशा] यांच्याकडून सांगितले की त्या म्हणाल्या; अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची कृपा आणि शांती त्यांच्यावर असो…..दरम्यान, [इब्न जाफर] म्हणाले: त्यांनी सांगितले; [शुबाह] यांनी आम्हाला [सुलेमान] यांच्याकडून, [अबू अदलुहा] यांच्याकडून, [मस्रुक] यांच्याकडून, [आयशा] यांच्याकडून हदीस सांगितली, त्या म्हणाल्या; अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाह त्यांच्यावर कृपा आणि शांती करोत, एकदा त्यांनी खालील शब्दांनी शरण मागितले: "अज़ीबि़ल ब'सा रब्बान् नासी वा इश्फ़ि इन्नाका अंताश्शाफ़ी ला शफ़ा'अ इल्ला शफ़ा'उका शफ़ा'अन ला युघोदिरु साक़ोमा (दुख दूर कर, हे मानवजातीचे पालनहार, आणि बरे कर, कारण तूच खरोखरच उपचारकर्ता आहेस; तुझ्या उपचाराशिवाय दुसरा कोणताही उपचार नाही, अशा उपचाराने ज्यामुळे आजाराचा कोणताही ठसा उरत नाही." (ऐशः) म्हणाल्या: 'जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना जाणवले की त्यांचा आजार खूप वाढला आहे, आणि नंतर त्यांचे निधन झाले, तेव्हा मी त्यांचा हात घेतला आणि ती दुआ म्हणत त्यांच्या शरीरावर त्या हाताने मालिश केली. पण त्याने आपला हात माझ्याकडून मागे घेतला, मग तो म्हणाला: "रब्बीग़िर्ली व अलहिन्नी बिराफ़ि़क़ी (ऐ अल्लाह, मला क्षमा कर आणि मला प्रियतम, सर्वात उंच असलेल्या सोबत पुनर्मिलन कर)." अबू मुआविया म्हणाले; (आयशा) म्हणाली; "हीच शेवटची शब्दं होती जी मी त्याच्याकडून ऐकली." इब्न जाफर म्हणाले: "प्रत्यक्षात, जेव्हा जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना आजार येई, तेव्हा ते आपल्या हाताने शरीर घासत 'अध्जिब (काढून टाक)' असे म्हणत."