Imam Ahmad : 23008
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِسَارِقٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُطِعَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنَّا نَرَى أَنْ يَبْلُغَ مِنْهُ هَذَا قَالَ لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةُ لَقَطَعْتُهَا ثُمَّ قَالَ سُفْيَانُ لَا أَدْرِي كَيْفَ هُوَ
A fen erenikich [Sufyan] seni [Ayyub bin Musa] seni [Az-Zuhri] seni [‘Urwah] seni [Aisyah], lupwen ewe Soufos a churi emon chon sola, a alluk -pwe epwe atai poun-, mwirin a atai’. Ra apasa; ‘O chon kuno seni Allah, sise ekieki pwe a feito ngeni ei kapung’. a apasa; ‘Ika Fatima -a soläni-, upwe atai -poun kewe-’. Sufyan a apasa; ‘Use sinei ifa usun ewe chon sola a fori’.