Imam Ahmad : 23008
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِسَارِقٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُطِعَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كُنَّا نَرَى أَنْ يَبْلُغَ مِنْهُ هَذَا قَالَ لَوْ كَانَتْ فَاطِمَةُ لَقَطَعْتُهَا ثُمَّ قَالَ سُفْيَانُ لَا أَدْرِي كَيْفَ هُوَ
Esan digute [Sufyan] [Ayyub bin Musa] [Az-Zuhri] ['Urwah] [Aisyah]-tik [Aisyah]-tik, sallallaahu'alaihiwasallam Profeta lapur baten aurrean egon zenean, agindu zuen -eskua mozteko-, gero moztu'. Esan zuten; 'O Allahren mezularia, ez dugu uste zigor honetara iritsi zenik'. esan zuen; 'Fatimak -lapurtzen badu-, moztuko dizkiot -eskuak-'. esan zuen Sufyanek; 'Ez dakit nola dagoen lapurra'.