Imam Ahmad : 22888

حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ قَالَ أَنْبَأَنَا مَنْصُورٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّمَا أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ فِي الْإِفَاضَةِ قَبْلَ الصُّبْحِ مِنْ جَمْعٍ لِأَنَّهَا كَانَتْ امْرَأَةً ثَبِطَةً

Na faamatala mai ia i matou [Hushaim] e faapea; na faamatala mai ia i matou [Manshur] mai ia ['Abdur Rahman bin Al Qasim] mai ia [Al Qasim bin Muhammad] mai ia ['A`ishah] e faapea; Na faatagaina e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia Saudah bint Zam'ah e faataalise atu i le tatalo o le taeao mai le motu o tagata aua o ia o se fafine vaivai.