Imam Ahmad : 22885
حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ لَهَا إِنِّي أَعْرِفُ غَضَبَكِ إِذَا غَضِبْتِ وَرِضَاكِ إِذَا رَضِيتِ قَالَتْ وَكَيْفَ تَعْرِفُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِذَا غَضِبْتِ قُلْتِ يَا مُحَمَّدُ وَإِذَا رَضِيتِ قُلْتِ يَا رَسُولَ اللَّهِ
Ua faamatala mai ia i matou [‘Abbad bin ‘Abbad] mai ia [Hisham bin ‘Urwah] mai ia [lona tama] mai ia [‘A`ishah], o le Avefeau a Allah, ia faamanuia le Atua ia te ia ma ia tuuina atu ia te ia le filemu, na fetalai atu ia te ia; ‘E moni ua ou iloa lou ita pe a e ita ma lou faamalieina pe a e fiafia’. ‘Na fesili A`ishah; E faapefea ona e iloa lena mea, le Avefeau a Allah? Na tali atu Rasulullah Sallallahu ‘alaihi wa sallam; ‘A e ita, e te fai atu; O Muhammad, ma a e fiafia, e te fai atu; O le Avefeau a Allah’.