Puasa 'Asyura tidak wajib, tapi sangat dianjurkan

Imam Ahmad : 22884

حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمًا يَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصُومُهُ فَلَمَّا قَدِمَ الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا نَزَلَتْ فَرِيضَةُ شَهْرِ رَمَضَانَ كَانَ رَمَضَانُ هُوَ الَّذِي يَصُومُهُ وَتَرَكَ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ أَفْطَرَهُ

გვითხრეს [აბბად ბინ აბბადმა] [ჰისიამ ბინ ურვასგან] [მისი მამისგან] [აისიადან] თქვა: აშურას დღე იყო დღე, როდესაც ყურეიშები იმარხულობდნენ უმეცრების პერიოდში და ალლაჰის მოციქული სალალაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ ალლაჰუ მედინაშმაც იმარხულა და იმარხულა ამ დღეს. ხალხი მარხულობს. რამადანის მარხვის ვალდებულება რომ ჩამოვარდა, ასეც მოიქცა და „აშურას“ მარხვა მიატოვა, ვისაც მარხვა უნდა, შეუძლია მარხვა და ვისაც (არ უნდა) შეუძლია მარხვის გაწყვეტა.