Tidak berbicara kepada orang banyak kecuali orang yang berhak
Imam Ahmad : 22867
حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ قَالَ حَدَّثَنَا بُكَيْرُ بْنُ الْأَشَجِّ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ قَاصَّ مَسْلَمَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَقُصُّ إِلَّا أَمِيرٌ أَوْ مَأْمُورٌ أَوْ مُخْتَالٌ
Ekɛɛ wɔ [Hasan bin Musa] kɛɛ: ekɛɛ wɔ [Ibnu Lahi’ah] kɛɛ: ekɛɛ wɔ [Bukair bin Al Asyuj] kɛjɛ [Ya’qub bin ‘Abdullah] akɛ [‘Abdullah bin Yazid] kɛɛ Maslamah, ekɛɛ lɛ akɛ [‘Auf bin bin Yazid] kɛɛ lɛ akɛ: wa sallam kɛɛ: ‘Mɔ ko mɔ ko bɛ hegbɛ ni ekɛɛ ja hiɛnyiɛlɔ, ni hiɛnyiɛlɔ loo mɔ ko ni woɔ ehe nɔ lɛ ehala lɛ’.