Imam Ahmad : 22812

حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو هَانِئٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ فَضَالَةَ بْنَ عُبَيْدٍ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى بِالنَّاسِ خَرَّ رِجَالٌ مِنْ قَامَتِهِمْ فِي الصَّلَاةِ لِمَا بِهِمْ مِنْ الْخَصَاصَةِ وَهُمْ مِنْ أَصْحَابِ الصُّفَّةِ حَتَّى يَقُولَ الْأَعْرَابُ إِنَّ هَؤُلَاءِ مَجَانِينُ فَإِذَا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ انْصَرَفَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ لَهُمْ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا لَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ لَأَحْبَبْتُمْ لَوْ أَنَّكُمْ تَزْدَادُونَ حَاجَةً وَفَاقَةً قَالَ فَضَالَةُ وَأَنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ

Na taʻu mai e [Abu 'Abdur Rahman Al Muqri] ia i matou [Haiwah] fai mai; Na taʻu mai e [Abu Hani`] ia te aʻu mai ia [Amr bin Malik] o lē na taʻu mai ia te ia na ia faʻalogo ia [Fadlallah bin 'Ubaid] o fai mai; a o taʻitaʻia e le Avefeau a Allah (filemu ma faʻamanuiaga a Allah ia te ia) le tatalo, na paʻuʻū nisi tagata a o tutu ona o lo latou faigata ma o i latou o tagata o le lotoā o le faletapuai seʻia oʻo ina fai mai tagata Bedouins; O tagata vale i latou. Ina ua maeʻa le tatalo a le Avefeau a Allah (filemu ma faʻamanuiaga a Allah ia te ia), na ia faliu atu ia i latou ma fai atu ia i latou; 'Ana outou iloa la outou vaega ma Allah, le Silisili Ese, semanū tou te fiafia i ai pe afai tou te matitiva ma sili atu le mativa'. Na fai mai Fadlallah bin 'Ubaid; I lena taimi sa ou i ai ma le Avefeau a Allah (filemu ma faʻamanuiaga a Allah ia te ia).