Mukmin bersyukur saat lapang, bersabar saat sempit

Imam Ahmad : 22804

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ قَالَ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ مَعَ أَصْحَابِهِ إِذْ ضَحِكَ فَقَالَ أَلَا تَسْأَلُونِي مِمَّ أَضْحَكُ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمِمَّ تَضْحَكُ قَالَ عَجِبْتُ لِأَمْرِ الْمُؤْمِنِ إِنَّ أَمْرَهُ كُلَّهُ خَيْرٌ إِنْ أَصَابَهُ مَا يُحِبُّ حَمِدَ اللَّهَ وَكَانَ لَهُ خَيْرٌ وَإِنْ أَصَابَهُ مَا يَكْرَهُ فَصَبَرَ كَانَ لَهُ خَيْرٌ وَلَيْسَ كُلُّ أَحَدٍ أَمْرُهُ كُلُّهُ لَهُ خَيْرٌ إِلَّا الْمُؤْمِنُ قَالَ أَبِي و حَدَّثَنَاه عَفَّانُ أَيْضًا حَدَّثَنَاهُ سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ هَذَا اللَّفْظَ بِعَيْنِهِ وَأُرَاهُ وَهِمَ هَذَا لَفْظُ حَمَّادٍ وَقَدْ حَدَّثَنَا قَالَ سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ نَحْوًا مِنْ لَفْظِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سُلَيْمَانَ وَذَلِكَ مِنْ كِتَابِهِ قَرَأَهُ عَلَيْنَا

Wedi dweud wrthym ['Affan] Wedi dweud wrthym [Hammad bin Salamah] Wedi dweud wrthym [Tsabit] o ['Abdur Rahman bin Abu Laila] o [Shuhaib] Dywedodd: Pan eisteddodd Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam gyda'i gymdeithion, yn sydyn chwarddodd, dywedodd: 'Onid wnaethoch chi ofyn i mi pam yr oeddwn yn chwerthin?' gofynasant: O Negesydd Allah, am beth yr wyt yn chwerthin? Dywedodd: ‘Rwy’n rhyfeddu at gyflwr y credadun, pan gaiff bleser mae’n canmol Allah ac yn diolch, mae’n dda iddo a phan fydd yn profi trychineb mae’n amyneddgar ac mae amynedd yn dda iddo, nid oes gan bawb bopeth sy’n dda ac eithrio’r credadun’. Meddai fy nhad: A dywedasom wrth ['Affan], dywedasom wrth [Sulaiman] Had dweud wrthym [Tsabit] y testun hwn o'r matan yn union ac yr wyf yn meddwl Hammad yn anghywir yn y testun hwn, dywedodd wrthym, dywedodd Sulaiman; Wedi dweud wrthym Thabit fel testun Matan Abdur Rahman o Sulaiman, mae'r hanes o'i lyfr, fe'i darllenodd i ni.