Imam Ahmad : 22789
حَدَّثَنَا أَبُو قَطَنٍ قَالَ ذَكَرَ رَجُلٌ لِشُعْبَةَ الْحَكَمُ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ بِلَالٍ فَأَمَرَنِي أَنْ أُثَوِّبَ فِي الْفَجْرِ وَنَهَانِي عَنْ الْعِشَاءِ فَقَالَ شُعْبَةُ وَاللَّهِ مَا ذَكَرَ ابْنَ أَبِي لَيْلَى وَلَا ذَكَرَ إِلَّا إِسْنَادًا ضَعِيفًا قَالَ أَظُنُّ شُعْبَةَ قَالَ كُنْتُ أُرَاهُ رَوَاهُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مُسْلِمٍ
A fen erenikich pwe [Abu Qathan] a apasa: [Emon] a aporausa ngeni Syu’bah [Al Hakam] seni [Ibn Abi Laila] seni [Bilal]: Ewe Rasulullah a alluk ngeniei ai upwe apasa: iotek fan iten ewe iotek ‘Isha`. A apasa: Ren Kot, Ibn Abi Laila a chok apasa usun ewe saram. Iwe, a apasa, “Üa ekieki pwe üa küna pwe Syubah a apworausa seni Imran bin Muslim.