Imam Ahmad : 22778
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ كُنْتُ قَاعِدًا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ فَمَرَّ بِلَالٌ فَسَأَلَهُ عَنْ الْمَسْحِ عَلَى الْخُفَّيْنِ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْضِي حَاجَتَهُ فَآتِيهِ بِالْمَاءِ فَيَتَوَضَّأُ وَيَمْسَحُ عَلَى الْعِمَامَةِ وَعَلَى الْخُفَّيْنِ
Na taʻu mai e [Muhammad bin Ja'far] ia i matou [Shu'bah] mai ia [Abu Bakr bin Hafsh] mai ia [Abu 'Abdullah] mai ia [Abu 'Abdur Rahman] o lē na fai mai: Sa ou nofo ma Abdur Rahman bin 'Auf ma sa ui ane [Bilal], sa ia fesili e uiga i le soloina o seevae, sa ia tali mai: O le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) sa masani ona alu ese ma ou aumaia ia te ia le vai, sa ia faia le fufulu, fufulu lona solo ma seevae.