Imam Ahmad : 22704
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي الْوَلِيدُ بْنُ كَامِلٍ عَنِ الْحُجْرِ أَوْ عَنْ أَبِي الْحُجْرِ بْنِ الْمُهَلَّبِ الْبَهْرَانِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي ضُبَيْعَةُ بِنْتُ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ عَنْ أَبِيهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا صَلَّى إِلَى عَمُودٍ أَوْ خَشَبَةٍ أَوْ شِبْهِ ذَلِكَ لَا يَجْعَلُهُ نُصْبَ عَيْنَيْهِ وَلَكِنَّهُ يَجْعَلُهُ عَلَى حَاجِبِهِ الْأَيْسَرِ
A erenikem [Yazid bin ‘Abdur Rabbih] a erenikem [Baqiyyah] a erenikem [Al Walid bin Kamil] seni Al Hujr are seni [Al Hujr bin Al Muhallab Al Bahrani] a apasa; [Dlubai’ah bint Al Miqdam bin Ma’dikarib] a ereniei seni [seman we] pwe ewe chon kuno seni Kot, nupwen a iotek a nenengeni efoch ira, ira ika och mettoch mi usun ena, ese chok suki me mwen mesan, nge a suki unukun mesan we mi nom pechen’.