इमाम अहमद : 22674

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنِ الْمُسَيَّبِ بْنِ رَافِعٍ عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَجَلَسْتُ إِلَى شِيَخَةٍ فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ شَيْخٌ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَصًا لَهُ فَقَالَ الْقَوْمُ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا فَقَامَ خَلْفَ سَارِيَةٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ لَهُ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ الْجَنَّةُ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يُدْخِلُهَا مَنْ يَشَاءُ وَإِنِّي رَأَيْتُ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُؤْيَا رَأَيْتُ كَأَنَّ رَجُلًا أَتَانِي فَقَالَ انْطَلِقْ فَذَهَبْتُ مَعَهُ فَسَلَكَ بِي مَنْهَجًا عَظِيمًا فَعَرَضَتْ لِي طَرِيقٌ عَنْ يَسَارِي فَأَرَدْتُ أَنْ أَسْلُكَهَا فَقَالَ إِنَّكَ لَسْتَ مِنْ أَهْلِهَا ثُمَّ عَرَضَتْ لِي طَرِيقٌ عَنْ يَمِينِي فَسَلَكْتُهَا حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى جَبَلٍ زَلِقٍ فَأَخَذَ بِيَدِي فَزَجَلَ بِي فَإِذَا أَنَا عَلَى ذُرْوَتِهِ فَلَمْ أَتَقَارَّ وَلَا أَتَمَاسَكْ فَإِذَا عَمُودٌ مِنْ حَدِيدٍ فِي ذُرْوَتِهِ حَلْقَةٌ مِنْ ذَهَبٍ فَأَخَذَ بِيَدِي فَزَجَلَ بِي حَتَّى أَخَذْتُ بِالْعُرْوَةِ فَقَالَ اسْتَمْسِكْ فَقُلْتُ نَعَمْ فَضَرَبَ الْعَمُودَ بِرِجْلِهِ فَاسْتَمْسَكْتُ بِالْعُرْوَةِ فَقَصَصْتُهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَأَيْتَ خَيْرًا أَمَّا الْمَنْهَجُ الْعَظِيمُ فَالْمَحْشَرُ وَأَمَّا الطَّرِيقُ الَّتِي عَرَضَتْ عَنْ يَسَارِكَ فَطَرِيقُ أَهْلِ النَّارِ وَلَسْتَ مِنْ أَهْلِهَا وَأَمَّا الطَّرِيقُ الَّتِي عَرَضَتْ عَنْ يَمِينِكَ فَطَرِيقُ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَمَّا الْجَبَلُ الزَّلِقُ فَمَنْزِلُ الشُّهَدَاءِ وَأَمَّا الْعُرْوَةُ الَّتِي اسْتَمْسَكْتَ بِهَا فَعُرْوَةُ الْإِسْلَامِ فَاسْتَمْسِكْ بِهَا حَتَّى تَمُوتَ قَالَ فَأَنَا أَرْجُو أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ قَالَ وَإِذَا هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ

हे आम्हाला [हसन बिन मूसा] आणि [अफ्फान] यांनी सांगितले, ज्यांनी दोघांनीही सांगितले: हे आम्हाला [हम्माद बिन सलामाह] यांनी [आशिम बिन बह्दलाह] यांच्याकडून, त्यांनी [अल-मुसय्यिब बिन रफी'] यांच्याकडून, त्यांनी [खराशिया बिन अल-हुर्] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी सांगितले: मी मदीना येथे आलो आणि पैगंबर सल्लालाच्या मशिदीत एका वृद्ध माणसाजवळ गेलो, तेव्हा दुसरा वृद्ध माणूस आपल्या बडय़ावर टेकून आला; लोकांनी म्हटले: 'जो कोणी स्वर्गातील रहिवाशांपैकी एकाला पाहू इच्छित असेल, तर त्या माणसाकडे पाहावे.' तो माणूस एका खांबामागे उभा राहिला आणि दोन रकात नमाज अदा केली. मी त्याच्याजवळ गेलो आणि म्हणालो: 'काही लोक असे म्हणतात की...' त्या माणसाने उत्तर दिले: 'स्वर्ग सर्वशक्तिमान आणि उदार अल्लाहचा आहे; तो ज्याला इच्छितो त्याला त्यात प्रवेश देतो. एकदा, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या काळात, मला एक स्वप्न पडले, ज्यात असं वाटलं की कोणीतरी माझ्याकडे आला आणि म्हणाला: "चला, आपण जाऊया." मी त्याच्यासोबत गेलो; त्याने माझ्यासोबत एक रुंद मार्ग धरला. माझ्या डावीकडे आणखी एक मार्ग होता, आणि मला तो पकडायचा होता, पण त्या माणसाने म्हटले: 'तू त्या मार्गावर चालणाऱ्यांपैकी नाहीस.' मग माझ्या उजव्या बाजूला एक वाट पसरलेली होती; मी त्या वाटेने चालत गेलो तोवर मी एका उंच पर्वतावर पोहोचलो. त्या माणसाने माझा हात धरून मला ढकलले, आणि मी स्वतःला पर्वताच्या शिखरावर पाहिले. मी काहीही धरलेले नव्हते, पण तिथे एक लोखंडी खांब होता ज्याच्या टोकाला सोन्याची साखळी होती, म्हणून मी ती पकडली. त्या माणसाने मला ढकलत राहिले तोवर मी दोरी पकडली, आणि त्याने म्हटले: 'त्या दोरीला घट्ट धरून ठेव.' मी म्हटले: 'होय.' त्या माणसाने पायाने त्या खांबाला लाथ मारली, आणि मी दोरी घट्ट धरून ठेवली. मग मी हा स्वप्नदृश्य अल्लाहच्या प्रेषितांना, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, सांगितले, आणि त्यांनी म्हटले: 'तुझा स्वप्नदृश्य चांगला आहे. तो रुंद मार्ग म्हणजे मैदाने-शराब; तुझ्या डावीकडे पसरलेला मार्ग म्हणजे नरकातील लोकांचा मार्ग, आणि तू त्यापैकी नाहीस, तर तुमच्या उजव्या बाजूला पसरलेला मार्ग स्वर्गातील लोकांचा मार्ग आहे; ती उंच पर्वत शहीदांचे स्थान आहे; तुम्ही धरलेली दोरी इस्लामची दोरी आहे; ती दोरी मृत्यूपर्यंत धरून ठेवा." त्याने म्हटले: "मला आशा आहे की मी स्वर्गातील लोकांपैकी एक असेन." खराशाह म्हणाले: "नंतर कळले की तो माणूस ['अब्दुल्ला बिन सलाम] होता."