Rasulullah memiliki tanda kenabian di kedua pundaknya, seperti daging tumbuh di antara kedua pundaknya

Imam Ahmad : 22620

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي سَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ حَدِيثَهُ مِنْ فِيهِ قَالَ كُنْتُ رَجُلًا فَارِسِيًّا مِنْ أَهْلِ أَصْبَهَانَ مِنْ أَهْلِ قَرْيَةٍ مِنْهَا يُقَالُ لَهَا جَيٌّ وَكَانَ أَبِي دِهْقَانَ قَرْيَتِهِ وَكُنْتُ أَحَبَّ خَلْقِ اللَّهِ إِلَيْهِ فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حُبُّهُ إِيَّايَ حَتَّى حَبَسَنِي فِي بَيْتِهِ أَيْ مُلَازِمَ النَّارِ كَمَا تُحْبَسُ الْجَارِيَةُ وَأَجْهَدْتُ فِي الْمَجُوسِيَّةِ حَتَّى كُنْتُ قَطَنَ النَّارِ الَّذِي يُوقِدُهَا لَا يَتْرُكُهَا تَخْبُو سَاعَةً قَالَ وَكَانَتْ لِأَبِي ضَيْعَةٌ عَظِيمَةٌ قَالَ فَشُغِلَ فِي بُنْيَانٍ لَهُ يَوْمًا فَقَالَ لِي يَا بُنَيَّ إِنِّي قَدْ شُغِلْتُ فِي بُنْيَانٍ هَذَا الْيَوْمَ عَنْ ضَيْعَتِي فَاذْهَبْ فَاطَّلِعْهَا وَأَمَرَنِي فِيهَا بِبَعْضِ مَا يُرِيدُ فَخَرَجْتُ أُرِيدُ ضَيْعَتَهُ فَمَرَرْتُ بِكَنِيسَةٍ مِنْ كَنَائِسِ النَّصَارَى فَسَمِعْتُ أَصْوَاتَهُمْ فِيهَا وَهُمْ يُصَلُّونَ وَكُنْتُ لَا أَدْرِي مَا أَمْرُ النَّاسِ لِحَبْسِ أَبِي إِيَّايَ فِي بَيْتِهِ فَلَمَّا مَرَرْتُ بِهِمْ وَسَمِعْتُ أَصْوَاتَهُمْ دَخَلْتُ عَلَيْهِمْ أَنْظُرُ مَا يَصْنَعُونَ قَالَ فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ أَعْجَبَنِي صَلَاتُهُمْ وَرَغِبْتُ فِي أَمْرِهِمْ وَقُلْتُ هَذَا وَاللَّهِ خَيْرٌ مِنْ الدِّينِ الَّذِي نَحْنُ عَلَيْهِ فَوَاللَّهِ مَا تَرَكْتُهُمْ حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَتَرَكْتُ ضَيْعَةَ أَبِي وَلَمْ آتِهَا فَقُلْتُ لَهُمْ أَيْنَ أَصْلُ هَذَا الدِّينِ قَالُوا بِالشَّامِ قَالَ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى أَبِي وَقَدْ بَعَثَ فِي طَلَبِي وَشَغَلْتُهُ عَنْ عَمَلِهِ كُلِّهِ قَالَ فَلَمَّا جِئْتُهُ قَالَ أَيْ بُنَيَّ أَيْنَ كُنْتَ أَلَمْ أَكُنْ عَهِدْتُ إِلَيْكَ مَا عَهِدْتُ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَتِ مَرَرْتُ بِنَاسٍ يُصَلُّونَ فِي كَنِيسَةٍ لَهُمْ فَأَعْجَبَنِي مَا رَأَيْتُ مِنْ دِينِهِمْ فَوَاللَّهِ مَازِلْتُ عِنْدَهُمْ حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ قَالَ أَيْ بُنَيَّ لَيْسَ فِي ذَلِكَ الدِّينِ خَيْرٌ دِينُكَ وَدِينُ آبَائِكَ خَيْرٌ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ كَلَّا وَاللَّهِ إِنَّهُ خَيْرٌ مِنْ دِينِنَا قَالَ فَخَافَنِي فَجَعَلَ فِي رِجْلَيَّ قَيْدًا ثُمَّ حَبَسَنِي فِي بَيْتِهِ قَالَ وَبَعَثَتْ إِلَيَّ النَّصَارَى فَقُلْتُ لَهُمْ إِذَا قَدِمَ عَلَيْكُمْ رَكْبٌ مِنْ الشَّامِ تُجَّارٌ مِنْ النَّصَارَى فَأَخْبِرُونِي بِهِمْ قَالَ فَقَدِمَ عَلَيْهِمْ رَكْبٌ مِنْ الشَّامِ تُجَّارٌ مِنْ النَّصَارَى قَالَ فَأَخْبَرُونِي بِهِمْ قَالَ فَقُلْتُ لَهُمْ إِذَا قَضَوْا حَوَائِجَهُمْ وَأَرَادُوا الرَّجْعَةَ إِلَى بِلَادِهِمْ فَآذِنُونِي بِهِمْ قَالَ فَلَمَّا أَرَادُوا الرَّجْعَةَ إِلَى بِلَادِهِمْ أَخْبَرُونِي بِهِمْ فَأَلْقَيْتُ الْحَدِيدَ مِنْ رِجْلَيَّ ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُمْ حَتَّى قَدِمْتُ الشَّامَ فَلَمَّا قَدِمْتُهَا قُلْتُ مَنْ أَفْضَلُ أَهْلِ هَذَا الدِّينِ قَالُوا الْأَسْقُفُّ فِي الْكَنِيسَةِ قَالَ فَجِئْتُهُ فَقُلْتُ إِنِّي قَدْ رَغِبْتُ فِي هَذَا الدِّينِ وَأَحْبَبْتُ أَنْ أَكُونَ مَعَكَ أَخْدُمُكَ فِي كَنِيسَتِكَ وَأَتَعَلَّمُ مِنْكَ وَأُصَلِّي مَعَكَ قَالَ فَادْخُلْ فَدَخَلْتُ مَعَهُ قَالَ فَكَانَ رَجُلَ سَوْءٍ يَأْمُرُهُمْ بِالصَّدَقَةِ وَيُرَغِّبُهُمْ فِيهَا فَإِذَا جَمَعُوا إِلَيْهِ مِنْهَا أَشْيَاءَ اكْتَنَزَهُ لِنَفْسِهِ وَلَمْ يُعْطِهِ الْمَسَاكِينَ حَتَّى جَمَعَ سَبْعَ قِلَالٍ مِنْ ذَهَبٍ وَوَرِقٍ قَالَ وَأَبْغَضْتُهُ بُغْضًا شَدِيدًا لِمَا رَأَيْتُهُ يَصْنَعُ ثُمَّ مَاتَ فَاجْتَمَعَتْ إِلَيْهِ النَّصَارَى لِيَدْفِنُوهُ فَقُلْتُ لَهُمْ إِنَّ هَذَا كَانَ رَجُلَ سَوْءٍ يَأْمُرُكُمْ بِالصَّدَقَةِ وَيُرَغِّبُكُمْ فِيهَا فَإِذَا جِئْتُمُوهُ بِهَا اكْتَنَزَهَا لِنَفْسِهِ وَلَمْ يُعْطِ الْمَسَاكِينَ مِنْهَا شَيْئًا قَالُوا وَمَا عِلْمُكَ بِذَلِكَ قَالَ قُلْتُ أَنَا أَدُلُّكُمْ عَلَى كَنْزِهِ قَالُوا فَدُلَّنَا عَلَيْهِ قَالَ فَأَرَيْتُهُمْ مَوْضِعَهُ قَالَ فَاسْتَخْرَجُوا مِنْهُ سَبْعَ قِلَالٍ مَمْلُوءَةٍ ذَهَبًا وَوَرِقًا قَالَ فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا وَاللَّهِ لَا نَدْفِنُهُ أَبَدًا فَصَلَبُوهُ ثُمَّ رَجَمُوهُ بِالْحِجَارَةِ ثُمَّ جَاءُوا بِرَجُلٍ آخَرَ فَجَعَلُوهُ بِمَكَانِهِ قَالَ يَقُولُ سَلْمَانُ فَمَا رَأَيْتُ رَجُلًا لَا يُصَلِّي الْخَمْسَ أَرَى أَنَّهُ أَفْضَلُ مِنْهُ أَزْهَدُ فِي الدُّنْيَا وَلَا أَرْغَبُ فِي الْآخِرَةِ وَلَا أَدْأَبُ لَيْلًا وَنَهَارًا مِنْهُ قَالَ فَأَحْبَبْتُهُ حُبًّا لَمْ أُحِبَّهُ مَنْ قَبْلَهُ وَأَقَمْتُ مَعَهُ زَمَانًا ثُمَّ حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ فَقُلْتُ لَهُ يَا فُلَانُ إِنِّي كُنْتُ مَعَكَ وَأَحْبَبْتُكَ حُبًّا لَمْ أُحِبَّهُ مَنْ قَبْلَكَ وَقَدْ حَضَرَكَ مَا تَرَى مِنْ أَمْرِ اللَّهِ فَإِلَى مَنْ تُوصِي بِي وَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ أَيْ بُنَيَّ وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ أَحَدًا الْيَوْمَ عَلَى مَا كُنْتُ عَلَيْهِ لَقَدْ هَلَكَ النَّاسُ وَبَدَّلُوا وَتَرَكُوا أَكْثَرَ مَا كَانُوا عَلَيْهِ إِلَّا رَجُلًا بِالْمَوْصِلِ وَهُوَ فُلَانٌ فَهُوَ عَلَى مَا كُنْتُ عَلَيْهِ فَالْحَقْ بِهِ قَالَ فَلَمَّا مَاتَ وَغَيَّبَ لَحِقْتُ بِصَاحِبِ الْمَوْصِلِ فَقُلْتُ لَهُ يَا فُلَانُ إِنَّ فُلَانًا أَوْصَانِي عِنْدَ مَوْتِهِ أَنْ أَلْحَقَ بِكَ وَأَخْبَرَنِي أَنَّكَ عَلَى أَمْرِهِ قَالَ فَقَالَ لِي أَقِمْ عِنْدِي فَأَقَمْتُ عِنْدَهُ فَوَجَدْتُهُ خَيْرَ رَجُلٍ عَلَى أَمْرِ صَاحِبِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ مَاتَ فَلَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قُلْتُ لَهُ يَا فُلَانُ إِنَّ فُلَانًا أَوْصَى بِي إِلَيْكَ وَأَمَرَنِي بِاللُّحُوقِ بِكَ وَقَدْ حَضَرَكَ مِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا تَرَى فَإِلَى مَنْ تُوصِي بِي وَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ أَيْ بُنَيَّ وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُ رَجُلًا عَلَى مِثْلِ مَا كُنَّا عَلَيْهِ إِلَّا بِنَصِيبِينَ وَهُوَ فُلَانٌ فَالْحَقْ بِهِ وَقَالَ فَلَمَّا مَاتَ وَغَيَّبَ لَحِقْتُ بِصَاحِبِ نَصِيبِينَ فَجِئْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِي وَمَا أَمَرَنِي بِهِ صَاحِبِي قَالَ فَأَقِمْ عِنْدِي فَأَقَمْتُ عِنْدَهُ فَوَجَدْتُهُ عَلَى أَمْرِ صَاحِبَيْهِ فَأَقَمْتُ مَعَ خَيْرِ رَجُلٍ فَوَاللَّهِ مَا لَبِثَ أَنْ نَزَلَ بِهِ الْمَوْتُ فَلَمَّا حَضَرَ قُلْتُ لَهُ يَا فُلَانُ إِنَّ فُلَانًا كَانَ أَوْصَى بِي إِلَى فُلَانٍ ثُمَّ أَوْصَى بِي فُلَانٌ إِلَيْكَ فَإِلَى مَنْ تُوصِي بِي وَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ أَيْ بُنَيَّ وَاللَّهِ مَا نَعْلَمُ أَحَدًا بَقِيَ عَلَى أَمْرِنَا آمُرُكَ أَنْ تَأْتِيَهُ إِلَّا رَجُلًا بِعَمُّورِيَّةَ فَإِنَّهُ بِمِثْلِ مَا نَحْنُ عَلَيْهِ فَإِنْ أَحْبَبْتَ فَأْتِهِ قَالَ فَإِنَّهُ عَلَى أَمْرِنَا قَالَ فَلَمَّا مَاتَ وَغَيَّبَ لَحِقْتُ بِصَاحِبِ عَمُّورِيَّةَ وَأَخْبَرْتُهُ خَبَرِي فَقَالَ أَقِمْ عِنْدِي فَأَقَمْتُ مَعَ رَجُلٍ عَلَى هَدْيِ أَصْحَابِهِ وَأَمْرِهِمْ قَالَ وَاكْتَسَبْتُ حَتَّى كَانَ لِي بَقَرَاتٌ وَغُنَيْمَةٌ قَالَ ثُمَّ نَزَلَ بِهِ أَمْرُ اللَّهِ فَلَمَّا حَضَرَ قُلْتُ لَهُ يَا فُلَانُ إِنِّي كُنْتُ مَعَ فُلَانٍ فَأَوْصَى بِي فُلَانٌ إِلَى فُلَانٍ وَأَوْصَى بِي فُلَانٌ إِلَى فُلَانٍ ثُمَّ أَوْصَى بِي فُلَانٌ إِلَيْكَ فَإِلَى مَنْ تُوصِي بِي وَمَا تَأْمُرُنِي قَالَ أَيْ بُنَيَّ وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُهُ أَصْبَحَ عَلَى مَا كُنَّا عَلَيْهِ أَحَدٌ مِنْ النَّاسِ آمُرُكَ أَنْ تَأْتِيَهُ وَلَكِنَّهُ قَدْ أَظَلَّكَ زَمَانُ نَبِيٍّ هُوَ مَبْعُوثٌ بِدِينِ إِبْرَاهِيمَ يَخْرُجُ بِأَرْضِ الْعَرَبِ مُهَاجِرًا إِلَى أَرْضٍ بَيْنَ حَرَّتَيْنِ بَيْنَهُمَا نَخْلٌ بِهِ عَلَامَاتٌ لَا تَخْفَى يَأْكُلُ الْهَدِيَّةَ وَلَا يَأْكُلُ الصَّدَقَةَ بَيْنَ كَتِفَيْهِ خَاتَمُ النُّبُوَّةِ فَإِنْ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَلْحَقَ بِتِلْكَ الْبِلَادِ فَافْعَلْ قَالَ ثُمَّ مَاتَ وَغَيَّبَ فَمَكَثْتُ بِعَمُّورِيَّةَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَمْكُثَ ثُمَّ مَرَّ بِي نَفَرٌ مِنْ كَلْبٍ تُجَّارًا فَقُلْتُ لَهُمْ تَحْمِلُونِي إِلَى أَرْضِ الْعَرَبِ وَأُعْطِيكُمْ بَقَرَاتِي هَذِهِ وَغُنَيْمَتِي هَذِهِ قَالُوا نَعَمْ فَأَعْطَيْتُهُمُوهَا وَحَمَلُونِي حَتَّى إِذَا قَدِمُوا بِي وَادِي الْقُرَى ظَلَمُونِي فَبَاعُونِي مِنْ رَجُلٍ مِنْ يَهُودَ عَبْدًا فَكُنْتُ عِنْدَهُ وَرَأَيْتُ النَّخْلَ وَرَجَوْتُ أَنْ تَكُونَ الْبَلَدَ الَّذِي وَصَفَ لِي صَاحِبِي وَلَمْ يَحِقْ لِي فِي نَفْسِي فَبَيْنَمَا أَنَا عِنْدَهُ قَدِمَ عَلَيْهِ ابْنُ عَمٍّ لَهُ مِنْ الْمَدِينَةِ مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ فَابْتَاعَنِي مِنْهُ فَاحْتَمَلَنِي إِلَى الْمَدِينَةِ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَأَيْتُهَا فَعَرَفْتُهَا بِصِفَةِ صَاحِبِي فَأَقَمْتُ بِهَا وَبَعَثَ اللَّهُ رَسُولَهُ فَأَقَامَ بِمَكَّةَ مَا أَقَامَ لَا أَسْمَعُ لَهُ بِذِكْرٍ مَعَ مَا أَنَا فِيهِ مِنْ شُغْلِ الرِّقِّ ثُمَّ هَاجَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَوَاللَّهِ إِنِّي لَفِي رَأْسِ عَذْقٍ لِسَيِّدِي أَعْمَلُ فِيهِ بَعْضَ الْعَمَلِ وَسَيِّدِي جَالِسٌ إِذْ أَقْبَلَ ابْنُ عَمٍّ لَهُ حَتَّى وَقَفَ عَلَيْهِ فَقَالَ فُلَانُ قَاتَلَ اللَّهُ بَنِي قَيْلَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُمْ الْآنَ لَمُجْتَمِعُونَ بِقُبَاءَ عَلَى رَجُلٍ قَدِمَ عَلَيْهِمْ مِنْ مَكَّةَ الْيَوْمَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ فَلَمَّا سَمِعْتُهَا أَخَذَتْنِي الْعُرَوَاءُ حَتَّى ظَنَنْتُ سَأَسْقُطُ عَلَى سَيِّدِي قَالَ وَنَزَلْتُ عَنْ النَّخْلَةِ فَجَعَلْتُ أَقُولُ لِابْنِ عَمِّهِ ذَلِكَ مَاذَا تَقُولُ مَاذَا تَقُولُ قَالَ فَغَضِبَ سَيِّدِي فَلَكَمَنِي لَكْمَةً شَدِيدَةً ثُمَّ قَالَ مَا لَكَ وَلِهَذَا أَقْبِلْ عَلَى عَمَلِكَ قَالَ قُلْتُ لَا شَيْءَ إِنَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أَسْتَثْبِتَ عَمَّا قَالَ وَقَدْ كَانَ عِنْدِي شَيْءٌ قَدْ جَمَعْتُهُ فَلَمَّا أَمْسَيْتُ أَخَذْتُهُ ثُمَّ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِقُبَاءَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُل

Esan digu [Ya'qub] [nire aita] [Ibn Ishaq] esan digu ['Ashim bin 'Umar bin Qatadah Al Ansari] [Mahmud bin Labid] ['Abdullah bin 'Abbas] ['Abdullah bin 'Abbas] ['Abdullah bin 'Abbas]) esan digu: esan dit [Salman Al Farisi] bere ahotik bere ahotik persiar herritik deitzen den Jaibahaneko batek esan zuen: eta nire aita da bere herriko buruzagia, ni naiz gehien maite duen pertsona, oraindik ere maite nau bere etxean gorde arte, hots, etxean lurrean alaba bat bezala sutondoa zaintzen jarraituz, nekatuta nago errege-erlijioa burutzeaz, pizten den eta momentu batean sekula uzten ez den su baten zerbitzari bihurtu arte. Nire aitak patio handia zuen eta egun batean ez zuen eraikina ordenatzeko astirik izan eta esan zidan: Ene semea! Egia esan, gaur ez dut eraikina zaintzeko astirik izan nire patioarekin lanpetuta nengoelako, zoaz begirada bat bota. Berak nahi zituen gauza batzuk agindu zizkidan gero nire aitaren patiora joan nintzen, eliza kristau baten ondotik pasatu nintzen, haien ahotsak entzun nituen, sartu eta zer egiten ari ziren ikusi nuen, haiek ikustean haien otoitzak miresten nituen eta haien gauzak gustatu zitzaizkidan, esan nion: Allah, hau gure erlijioa baino hobea da, Ala ez nituen utzi ilunabarrera arte, ez nituen utzi nire aitak nora joan eta esan nuen patiora: erlijio hau zetorren? Erantzun zuten: Siriatik. Gero aitarengana itzuli nintzen eta hark jendea bidali zuen nire bila eta ez nuen lan guztia egiteko denborarik izan. Salman Al Farisi esan zuen: Nire aitarengana etorri nintzenean, esan zuen: O ene semea! Nongoa zara, ez dizut zerbait agindu? Esan nion: O ene aita, herri bat pasatu nuen, beren elizan otoitz egiten zuten, beren erlijioak harritu ninduen, Allahren arabera, haien ondoan egon nintzen eguzkia sartu arte. Nire aitak esan zuen: O ene semea! Erlijio horretan ez dago onik, zure erlijioa eta zure arbasoen erlijioa hura baino hobeak dira. Esan nion: Ez, erlijio hori gure erlijioa baino hobea da. Nire aita kezkatuta zegoen nigatik, oinak lotu eta etxean mantendu ninduen. Kristauek mandatariak bidali zizkidaten nire bila, nik esan nien: Siriako merkatari talde bat zuregana etortzen bada, jakinarazi iezadazu. Orduan, Siriatik kristauen artetik merkataritza-karabana bat heldu zen eta etorri zirela iragarri zidaten. Esan nien: Haien negozioak amaitu eta beren herrialdera itzuli nahi dutenean, jakinarazi iezadazu. Beraien herrialdera itzultzekotan zeudenean, hau esan zidaten, gero oinetatik burdinazko katea bota nuen eta gero haiekin atera nintzen Siriara iritsi arte. Siriara heldu nintzenean, galdetu nion: Zein da erlijio honen jarraitzailerik onena? Erantzun zuten: Gotzaina erreinuan dago. Gero, harengana joan nintzen, esan nion: Erlijio honetan sartzen hasia naiz eta zurekin egon nahi dut, zure elizan zerbitzatuko zaitut, zuregandik ikasiko dut eta zurekin otoitz egingo dut. Gotzainak esan zuen: Mesedez, sar zaitez. Berarekin sartu nintzen, pertsona gaiztoa atera zen, limosna emateko agindu zien eta aholkatu zien, diru asko biltzen bazuten, apezpikuak beretzat gordetzen zuen eta ez zien pobreei eman urrezko eta zilarrezko zazpi ontzi bildu arte. Benetan gorroto nuen ikusi nuenagatik, orduan hil zen gizona eta kristauak etorri ziren lurperatzera. Esan nion: Pertsona gaiztoa da, limosna emateko agindu eta animatzen dizu, limosnarekin etortzen zarenean, beretzat gordetzen du eta ez die batere ematen pobreei. Galdetu zuten: Nola dakizu? Nik erantzun nion: Erakutsiko dizut altxorra. Galdetzen dute: Erakutsi. Orduan, lekua erakutsi nien eta hortik betetako zazpi pote atera zituzten n urrea eta zilarra. Ikusi zutenean, esan zuten: Ala ez dugu betiko lurperatuko. Orduan gurutziltzatu eta harrika jarri zuten. Horren ostean, beste norbait ekarri zuten bere kargua ordezkatzeko. Salman Al Farisi-k esan zuen: Ez dut ikusi egunean bost aldiz otoitz egiten ez duen inor, baina nire ustez, zalantzarik gabe, pertsona hori baino hobea da, ez da mundu honetarako aszetikoagoa, ez geroko bizitzarako gogotsuagoa eta ez hori baino gau eta egun gurtzera ohituagoa. Benetan maite nuen pertsona hori inoiz sentitu ez nuen maitasun batekin, berarekin bizi izan nintzen denbora luzez eta gero hilzorian zegoen, esan nion: Kaixo Fulan, zurekin bizi izan naiz eta asko maite zaitut inoiz sentitu ez dudan maitasun batekin eta Ala-ren kontua iritsi da zuk ikusi duzun bezala, zer utzi didazu eta zer arraio agindu didazu? Pertsonak esan zuen: O ene semea, Alaren arabera, momentu honetan ez dut ni bezalako inor ikusten lehen, jendea joan da, orain inoiz baino gehiago aldatzen ari da eta atzean uzten ari da Mushil-en dagoen norbait izan ezik, halakoa da, ni bezalakoa da, ezagutu ezazu. Pertsona hori hil eta lurperatu zutenean, Mushil pertsona ezagutu nuen eta esan nion: Aizu, holaxe, hain zuzen, hilzorian zebilela utzi zidan ezagutzera, bera bezalakoa zinela esan zidan. Gizonak esan zuen: Egon nagoen tokian. Bere etxean geratu nintzen eta bere lagunetan oinarritutako pertsonarik onena zela atera zen. Handik gutxira gizona hil zen, hiltzen ari zen bitartean esan nion: Aizu, holaxe, egia esan, zu ezagutzeko erregutu ninduen eta orain Allah 'azza wajallaren negozioa heldu da zurekin ikusten duzun bezala, beraz, nori enkargatu ninduzun eta zer agintzen didazu? Gizonak esan zuen: O ene semea! Ez dut horrelako inor ezagutzen Nashiyyin-en norbait izan ezik, halakoa da, ezagutu ezazu. Hil eta lurperatu zutenean, Nashiyyinekin ezagutu nuen, harengana joan eta eman nizkion berriak eta aginduak kontatu nizkion. Gizonak esan zuen: Egon nirekin. Ni ere bere etxean bizi nintzen eta bere bi lagunen berdina zen. Pertsona hoberenarekin bizi nintzen, Ala esanez, heriotza bera ezagutu eta handik gutxira. Hilzorian nengoela, esan nion: Aizu holaxe, egia esan, norbait ezagutuko nuela agindu zidan, zu ezagutuko zuela agindu zidan, orduan norekin esan zenidan eta zer agindu zenidan? Esan zuen: O ene semea! Ala, ez dugu ezagutzen oraindik gu bezalakoa den inor. Amuriyah-ko norbait izan ezik, gu bezalakoa da, bizirik bazara, ezagutu ezazu gu bezalakoa delako. Pertsona hori hil eta lurperatu zutenean, Amuriyah pertsona ezagutu nuen eta pertsona horri bere istorioa kontatu nion. Gizonak esan zuen: Egon nagoen tokian. Orduan norbaitekin bizi nintzen bere lagunen irakaspenen eta haien aferen arabera. Salman Al Farisi-k esan zuen: Behi eta ahuntz asko izan arte lan egin nuen eta orduan heriotza hurbildu zitzaidan pertsona horri, orain esan nion: Aizu holaxe, behin norbaitekin nengoela, testamentua egin zuen nik halako eta horrela betetzeko, gero testamentu bat egin zuen nik norbait betetzeko, orduan legatua eman zidan zure ezagutzea, nori egin didazu eta zer agindu didazu testamentua? Esan zuen: O ene semea! Ala, ez dut ezagutzen lehen gu bezalako inor, zeinengana etortzeko agindu nizun, baina Abrahamen erlijioa ekartzera bidali zuten profeta baten garaian babestuta egon zara, Arabiako lurretan agertu zen, bi basamortu arteko eremu batera emigratu zuen, haien artean dattil-lorategia zegoen, harengan bazeuden zeinuak ez ziren sotilak eta opariak jaten zituen, ez zuen jaten. Bere sorbalden artean seinale profetiko bat dago, herrialde horretara joan zaitezke, egin ezazu. Gero hil zen eta Amuriyan egon nintzen denbora luzez, orduan Bani Kalb-eko merkatari talde bat pasatu zen nire ondotik, esan nien: Eraman nazazu Arabiar herrialdera eta emango dizkizut nire behiak eta ahuntzak. Esan zuten: Ados. Hori guztia eman nien Wadil Qurara eraman ninduten arte, zapaldu ninduten eta esklabo gisa judu bati saldu ninduten, pertsona horren lekuan bizi nintzen eta dattil-lorategi bat ikusi nuen eta nire lagunak aipatu zuen lurra hori zela espero nuen. Bere etxean nengoela, bere iloba bat Medinatik etorri zen Bani Quraizhah-tik, pertsona horri erosi ninduen eta Medinara eraman ninduen. Ala, orain leku hori nire lagunak aipatu dituen ezaugarrien antzera ikusten dut. Leku horretan bizi nintzen eta Ala bere mezularia bidali zuen, Makkahen bizi izan zen han bizi zen denboran. Ez nuen hari buruzko berririk entzun, esklabo gisa lanpetuta nengoelako eta gero Medinara emigratu zuen, Allahren arabera, benetan nire nagusiaren palmondoak zaintzen ari nintzen, han lan batzuk egiten ari nintzen nire nagusia eserita zegoen bitartean, bat-batean bere iloba etorri zen eta bere aurrean jarri zen, esan zuen: Ala suntsitu zuen norbait, Allah-k Bani Qa-k bildu zuen. gaur Mekatik etorri dena, profeta zela uste zuten. Esan zuen Salman Al Farisik: Entzun nuenean, dardar egin nuen nire nagusiaren gainera eroriko nintzela pentsatu nuen arte. Palmondotik jaitsi eta nire nagusiaren ilobari esan nion: Zer esan, zer esan? Orduan, nire nagusia haserretu zen eta gogor jo eta esan zidan: Zer egin duzu honekin, zoaz lanera. Esan nion: Ez da ezer, esandakoa azpimarratu nahi nuen. Salman Al Farisi-k esan zuen: Badaukat bildutako zerbait, arratsaldean hartu nuen, gero Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa sallam zenean Quban zegoen ikustera joan nintzen, harekin ezagutzera sartu nintzen eta esan nion: pertsona jainkozalea zarela entzun nuen, behar duten lagun atzerritarrekin zaudela, besteei eskubide hori baino gehiago ematen diet nire ustez. Gero hurbildu nion eta Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa sallamber-ek esan zien bere lagunei: "Jan" eskuak hartu eta jaten ez zuen bitartean. Esan nion neure artean: Hau da lehen seinalea. Orduan utzi nuen, zerbait bildu nuen orduan Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa sallam Medinara joan zen bizitzera, harengana joan nintzen orduan esan nion: Ikusten dut ez duzula limosnarik jaten, hau opari bat da, honekin goraipatzen zaitut. Orduan sallallaahu 'alaihi wa sallam profetak jan eta bere lagunei jateko agindu zien, eta harekin jan zuten. Esan nion neure artean: Hau da bigarren seinalea. Horren ostean, Rasulullah Sallalahu 'alaihi wa sallam'era joan nintzen Baqi' Al Gharqad-en zegoenean, bere lagun baten gorpuarekin zihoan, bereak ziren bi manta soinean zituen, bere bidelagunen erdian eseri zen, kaixo esan nion eta gero buelta eman nuen bere bizkarra ikusteko, nire laguna Rahulu-k aipatu nuenean. 'alaihi wa sallammeliahtku inguratu zuen, bazekien azaldu zidaten zerbaiten froga bila nengoela. Xala bizkarretik kendu zuen orduan seinalea ikusi nuen, ezagutu nuen gero ahoz behera erori nintzen bere aurrean, musu eman nion eta negar egin nuen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallamber-ek esan zidan: "Mugitu". Mugitu nintzen eta orduan kontatu nion nire istorioa kontatu nizun bezala, O Ibn 'Abbas. Bere lagunek nire istorioa entzun zuten, Profeta sallallaahu 'alaihi wa sallam harritu egin zuen. Orduan, Salman Al Farisi esklabo gisa lan egiten ari zen eta ez zuen Badr eta Uhud-eko guduetan parte hartu sallallaahu 'alaihi wasallam Profetarekin. Orduan Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa sallam esan zidan: "Aska zaitez zatitan, oi Salman". Gainera, nire maisuari askatzeko eskatu nion, baldin eta haren ordez hirurehun datil palmondo landatu behar nituen eta berrogei uqiyah-ko dirua. Profeta sallallaahu 'alaihi wa sallamber-ek esan zien bere lagunei: "Lagundu zure anaiak". Beraiek ere lagundu zidaten, batzuek hogeita hamar palmondo zuhaitz lagundu zidaten, beste batzuek hogeirekin, beste batzuek hamabost lagundu zuten, besteek hamar lagundu zuten ahal bezain ondoen hirurehun palmondo zuhaitz bildu ziren arte eta Allahren Mezularia sallallaahu 'alaihi wa sallamber-ek esan zidan: "Zoaz, Salman, eta egin ezazu zulo bat, nire eskuarekin landatzera etorriko naiz ondoren, nire eskuarekin landatzera. lagunek lagunduko didate». Datil palmondoa landatzen zen zulo bat egin ondoren, harengana joan eta esan nion. Profeta sallallaahu 'alaihi wa sallam nirekin joan zen landaketa-lekura, gero palmondo-arbolak hurbildu genizkion eta Rasulullah sallaahu 'alaihi wa sallam-ek bere eskuetan jarri zituen, bere eskuetan Salman-en arima dagoenak, ez zen datil-palmondo bat ere hil. Horrela bete dut data eta geratzen zaidana dirua ordaintzea da. Orduan sallallaahu 'alaihi wa sallam profetari gerrako oilasko arrautzak bezala urrea eman zioten eta orduan esan zuen: "Zein da bere askapenagatik ordaindu zuen Al Farisiren egoera?" Deitu ninduten eta esan zidan: "Har ezazu eta ordaindu zure zorra gainerakoa, oi Salman". Esan nuen: Non dago gauza hau, o Allahren Mezularia? Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa sallamber-ek esan zuen: "Hartu Allah 'azza wajalla-k (zure askapena) objektu horrekin ordainduko duelako". Orduan hartu nuen eta pisatu nuen, bere eskuetan Salmanen arima zegoenaren mesedetan, berrogei uqiyah pisatzen zituen orduan ordaindu nituen kuotak eta askatu nintzen orduan Khandaq gerran parte hartu nuen Allah sallallaahu 'alaihi wa sallam-en Mezulariarekin eta inoiz ez nuen berarekin borroka bakar bat ere galdu.