Imam Ahmad : 22535
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْعَقِيقَةِ فَقَالَ لَا أُحِبُّ الْعُقُوقَ وَلَكِنْ مَنْ وُلِدَ لَهُ وَلَدٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَنْسُكَ عَلَيْهِ أَوْ عَنْهُ فَلْيَفْعَلْ
Ба мо [Абдурраҳмон] аз [Суфён] аз [Зайд ибни Аслам] аз [Шахсе аз Бани Дламра] аз касе аз қавмаш ривоят шудааст, ки гуфт: Аз Паёмбари Худо (с) дар бораи ақиқа пурсидам, фармуд: "Ман ақиқаро дӯст намедорам, вале ҳар кӣ фарзанде дорад ва бихоҳад, барои ӯ ҳайвон забҳ кунад".