Imam Ahmad : 22535
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْعَقِيقَةِ فَقَالَ لَا أُحِبُّ الْعُقُوقَ وَلَكِنْ مَنْ وُلِدَ لَهُ وَلَدٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَنْسُكَ عَلَيْهِ أَوْ عَنْهُ فَلْيَفْعَلْ
Nutti himamee jira [‘Abdur Rahman] irraa [Sufyan] irraa [Zaid bin Aslam] irraa [Namni tokko Bani Dlamrah irraa] irraa nama saba isaa irraa akkana jedhe: Ani Rasuula sallallaahu aleeyhi wasallam waa’ee aqiqaa gaafadhe, innis akkana jedhe: ‘Ani aqiqaa hin jaalladhu garuu namni mucaa qabuu fi bineensa isaaf qalachuu barbaadu mee akkas godhi’.