حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ سَمِعْتُهُ وَهُوَ فِي عَشَرَةٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمْ أَبُو قَتَادَةَ بْنُ رِبْعِيٍّ يَقُولُ أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا لَهُ مَا كُنْتَ أَقْدَمَنَا صُحْبَةً وَلَا أَكْثَرَنَا لَهُ تَبَاعَةً قَالَ بَلَى قَالُوا فَاعْرِضْ قَالَ كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اعْتَدَلَ قَائِمًا وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَى بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فَرَكَعَ ثُمَّ اعْتَدَلَ فَلَمْ يَصُبَّ رَأْسَهُ وَلَمْ يَقْنَعْهُ وَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ثُمَّ رَفَعَ وَاعْتَدَلَ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ هَوَى سَاجِدًا وَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ جَافَى وَفَتَحَ عَضُدَيْهِ عَنْ بَطْنِهِ وَفَتَحَ أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَيْهَا وَاعْتَدَلَ حَتَّى رَجَعَ كُلُّ عَظْمٍ فِي مَوْضِعِهِ ثُمَّ هَوَى سَاجِدًا وَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ثَنَى رِجْلَهُ وَقَعَدَ عَلَيْهَا حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عُضْوٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ نَهَضَ فَصَنَعَ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ حَتَّى إِذَا قَامَ مِنْ السَّجْدَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا صَنَعَ حِينَ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ ثُمَّ صَنَعَ كَذَلِكَ حَتَّى إِذَا كَانَتْ الرَّكْعَةُ الَّتِي تَنْقَضِي فِيهَا الصَّلَاةُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ عَلَى شِقِّهِ مُتَوَرِّكًا ثُمَّ سَلَّمَ

Esan digu [Yahya bin Said] [Abdul Hamid bin Ja'far], esan zuen; esan dit [Muhammad bin Atha'] [Abu Humaid Sa'idik esan bezala]; -Entzun nuen eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en hamar lagunen artean zegoen, Abu Qatadah bin Rabi barne'- esan zuen; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam zu baino hobeto ezagutzen ditut, esan zioten; zer dela eta, ez ginen lehen lagunak egin eta ez ginen gehiago lagundu? dio; Zuzena. Esan zuten; gero azaldu. dio; Otoitza egin nahi duenean, zutik jartzen da eta eskuak altxatzen ditu sorbaldekin paralelo izan arte, eta makurtu nahi duenean, eskuak altxatzen ditu sorbaldekin paralelo egon arte, orduan ALLAHU AKBAR irakurtzen du, gero makurtu egiten da, gero bizkarra eta burua zuzentzen du, ez du burua makurtzen eta ez du eskuak altxatzen, eta gero SAMI irakurtzen du. LIMAN HAMIDAHU, gero bere gorputza zuzentzen du, hezur guztiak jatorrizko tokira itzul daitezen, gero ahusten da. ALLAHU AKBAR esaten zuen bitartean, eskuak alboetatik zabaldu eta bere behatzak ireki zituen, gero ezkerreko hanka tolestu eta zutik eserita jarri zen hezur guztiak jatorrizko posiziora itzuli arte, ondoren ahuspeztu eta ALLAHU AKBAR irakurri zuen gero ezkerreko hanka tolestu eta gainean eseri zen hezur guztiak bere oinetara itzuli arte, orduan altxatu zen. halaxe egin zuen bigarren rak'ah-ean, bi prostrazioetatik altxatu zenean takbir egin zuen arte eta eskuak altxatu zituen otoitzean hasi zen bezala sorbaldekin paralelo egon arte, gero gauza bera egin zuen azken rak'ah-ean egon arte, ezkerreko hankaren posizioa aldatu eta tawauk batean txahal gainean eseri zen - gero ezkerreko oinaren posizioan sartuta - gero agurtu zuen.