Imam Ahmad : 22425

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أُتِيَ بِطَعَامٍ أَكَلَ مِنْهُ وَبَعَثَ بِفَضْلِهِ إِلَيَّ وَإِنَّهُ بَعَثَ يَوْمًا بِقَصْعَةٍ لَمْ يَأْكُلْ مِنْهَا شَيْئًا فِيهَا ثُومٌ فَسَأَلْتُهُ أَحَرَامٌ هُوَ قَالَ لَا وَلَكِنِّي أَكْرَهُهُ مِنْ أَجْلِ رِيحِهِ قَالَ فَإِنِّي أَكْرَهُ مَا كَرِهْتَ

Na taʻu mai e [Muhammad bin Ja'far] ia i matou [Shu'bah] mai ia [Simak bin Harb] mai ia [Jabir bin Samurah] mai ia [Abu Ayyub Al Ansari] o lē na fai mai; A avatu i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ni meaʻai, e 'ai o ia i nisi mea ma auina mai le vaega o totoe ia te aʻu. I se tasi aso, na ia auina mai ai se ipu meaʻai, e leʻi 'ai lava o ia, sa i ai le kaliki i totonu, o lea na ou fesili atu ai ia te ia pe ua faasaina, na ia fai mai; Leai, ae ou te le fiafia i lona manogi'. Na ou -Abu Ayyub Al Ansari- fai mai; Ou te le fiafia i mea e le fiafia i ai o ia'.