Beliau meminta Abu Bakar ash-Shiddiq untuk menjadi imam shalat menggantikannya

Imam Bukhari : 672

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ بِلَالٌ يُوذِنُهُ بِالصَّلَاةِ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى مَا يَقُمْ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ فَقَالَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُمْ مَقَامَكَ لَا يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ قَالَ إِنَّكُنَّ لَأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلَاهُ يَخُطَّانِ فِي الْأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ ذَهَبَ أَبُو بَكْرٍ يَتَأَخَّرُ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى جَلَسَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ مُقْتَدُونَ بِصَلَاةِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ

A nus è stât contât [Qutaibah bin Said] al à dit, al è stât contât a nus [Abu Muawiyah] di [Al Amasy] di [Ibrahin] di [Al Aswad] di [Aisyah], 'Cuant che la malatie dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam e rivà e deventà plui grave, Bilal al vignì a informâlu il timp par preâ. Al disè po dopo: ‘Tu ordinis a Abu Bakr di vuidâ la preiere congregazionâl cun la int’. O ai dit alore; ‘O Messazîr di Allah, invezit Abu Bakr al jere un om zentîl, se al rimplaças di te, la sô vôs no varès di jessi sintude de int. Al sarès miôr se tu mandis Umar. Duncje al disè: ‘Disè a Abu Bakr di vuidâ lis preieris cu la int’. Alore o ai dit a Hafshah: ‘Disè: ‘Abu Bakr al è un om zentîl, se al cjape il puest dal paron, alore nol podarà fâ sintî la sô vôs di leture ae int. Al sarès stât miôr se il paron al ves mandât Umar, parcè che Abu Bakr al planzeve cun facilitât -durant la preiere-. Par cheste reson, al sarès miôr domandâ a Umar di vuidâ lis preieris dal popul. Duncje il Messazîr di Allah (pace e benedizions di Allah su di lui) al disè: ‘Pardabon tu sês come lis feminis di Yusuf. Di a Abu Bakr di preâ cun la int’. Po dopo cuant che Abu Bakr al veve scomençât a preâ, il so cuarp al someave ben, al lassà la cjase flancjât di doi oms. E come se o lu ves viodût cjaminâ, sburtant i pîts par tiere, fin che al jentrà inte moschee. Cuant che Abu Bakr al sintû il so rivâ, al voleve ritirâsi. Ma il Rasulullah al à dât un segnâl. Dopo al rivà il Rasulullah e al si sielzè sul flanc çampe di Abu Bakr. Abu Bakr al preave in pins, intant che il Rasulullah al preave sedût, Abu Bakr al preave daûr de preiere dal Rasulullah, e la int e seguive la preiere di Abu Bakr.