Imam Ahmad : 22366

حَدَّثَنَا مُصْعَبُ بْنُ سَلَّامٍ حَدَّثَنَا الْأَجْلَحُ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ وَإِلَى أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِلْآخَرِ حَدِّثْ مَا سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا بَلْ حَدِّثْ أَنْتَ فَحَدَّثَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ وَصَدَّقَهُ الْآخَرُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُؤْتَى بِرَجُلٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ اللَّهُ انْظُرُوا فِي عَمَلِهِ فَيَقُولُ رَبِّ مَا كُنْتُ أَعْمَلُ خَيْرًا غَيْرَ أَنَّهُ كَانَ لِي مَالٌ وَكُنْتُ أُخَالِطُ النَّاسَ فَمَنْ كَانَ مُوسِرًا يَسَّرْتُ عَلَيْهِ وَمَنْ كَانَ مُعْسِرًا أَنْظَرْتُهُ إِلَى مَيْسَرَةٍ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَحَقُّ مَنْ يَسَّرَ فَغَفَرَ لَهُ فَقَالَ صَدَقْتَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَذَا ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُؤْتَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِرَجُلٍ قَدْ قَالَ لِأَهْلِهِ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اطْحَنُونِي ثُمَّ اسْتَقْبِلُوا بِي رِيحًا عَاصِفًا فَاذْرُونِي فَيَجْمَعُهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ لَهُ لِمَ فَعَلْتَ قَالَ مِنْ خَشْيَتِكَ قَالَ فَيَغْفِرُ لَهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُهُ

اسان کي [مشعب بن سلام] ٻڌايو آهي [العجلة] [نعيم بن ابو هند] کان [رِبع بن هراسي] ٻڌايو آهي ته؛ مان [حُذِيفَة] ۽ [ابو مسعود انصاري] سان گڏ هوس، جن مان هڪ چيو ته؛ اسان کي ٻڌايو ته توهان رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ڇا ٻڌو آهي. هن جواب ڏنو؛ توهان مون کي ٻڌايو. پوءِ ٻنهي مان هڪ ڪهاڻي ٻڌائي ۽ ٻئي ان جي تصديق ڪئي. هن چيو ته؛ مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ 'قيامت جي ڏينهن هڪ شخص کي آندو ويو ۽ الله فرمايو ته: ان جي عملن کي ڏسو.' ان شخص جواب ڏنو؛ مون ذرو به نيڪي نه ڪئي، بس ان کان اڳ جو مون وٽ پئسا هئا ۽ مان ماڻهن سان گڏ هوس، اهي ماڻهو جن کي سهولت هئي مون آساني سان علاج ڪيو جڏهن ته جيڪي مصيبت ۾ هئا مون انهن تي سختي ڪئي جيستائين انهن کي آزادي نه ملي. الله عَزَّ وَجَلَّ فرمائي ٿو؛ مان اهو آهيان جنهن کي سهولت فراهم ڪرڻ جو حق آهي. پوءِ هن ان شخص کي معاف ڪري ڇڏيو. هن چيو؛ توهان صحيح فرمايو، مون هڪ ڀيري رسول الله ﷺ کي اهو چوندي ٻڌو هو. اڳتي فرمايائون ته: مون رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو هو ته: 'قيامت جي ڏينهن هڪ شخص کي آندو ويندو آهي، هو پنهنجي گهر وارن لاءِ وصيت ڪندو آهي ته جڏهن مان مران ته منهنجي لاءِ گهڻيون ڪاٺيون گڏ ڪريو پوءِ باهه ٻاريو جيستائين باهه منهنجو گوشت کائي ۽ منهنجي هڏن تائين پکڙجي وڃي جيستائين ساڙي ڇڏي، ان کي کڻي سمنڊ ۾ اڇلائي ڇڏيو. انهن ائين ڪيو پوءِ الله عزوجل ان کي گڏ ڪيو، الله عزوجل ان کان پڇيو ته توهان اهو ڇو ڪيو؟ ان شخص جواب ڏنو ته: صرف ان ڪري جو مان توهان کان ڊڄان ٿو. پوءِ الله عزوجل ان کي معاف ڪري ڇڏيو. حذیفہ چيو ته: مون رسول الله ﷺ کي اهو چوندي ٻڌو هو.