Fitnah yang bergelombang layaknya samudera

Imam Ahmad : 22343

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا أَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّهُ قَدِمَ مِنْ عِنْدِ عُمَرَ قَالَ لَمَّا جَلَسْنَا إِلَيْهِ يَسْأَلُ أَصْحَابَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَيُّكُمْ سَمِعَ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْفِتَنِ قَالُوا نَحْنُ سَمِعْنَاهُ قَالَ لَعَلَّكُمْ تَعْنُونَ فِتْنَةَ الرَّجُلِ فِي أَهْلِهِ وَمَالِهِ قَالُوا أَجَلْ قَالَ لَسْتُ عَنْ تِلْكَ أَسْأَلُ تِلْكَ تُكَفِّرُهَا الصَّلَاةُ وَالصَّوْمُ وَالصَّدَقَةُ وَلَكِنْ أَيُّكُمْ سَمِعَ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْفِتَنِ الَّتِي تَمُوجُ مَوْجَ الْبَحْرِ قَالَ فَأَسْكَتَ الْقَوْمُ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ إِيَّايَ يُرِيدُ قَالَ قُلْتُ أَنَا ذَاكَ قَالَ أَنْتَ لِلَّهِ أَبُوكَ قَالَ قُلْتُ تُعْرَضُ الْفِتَنُ عَلَى الْقُلُوبِ عَرْضَ الْحَصِيرِ فَأَيُّ قَلْبٍ أَنْكَرَهَا نُكِتَتْ فِيهِ نُكْتَةٌ بَيْضَاءُ وَأَيُّ قَلْبٍ أَبْشَرَ بِهَا نُكِتَتْ فِيهِ نُكْتَةٌ سَوْدَاءُ حَتَّى تَصِيرَ الْقُلُوبُ عَلَى قَلْبَيْنِ أَبْيَضُ مِثْلُ الصَّفَا لَا يَضُرُّهُ فِتْنَةٌ مَا دَامَتْ السَّمَوَاتُ وَالْأَرْضُ وَالْآخَرُ أَسْوَدُ مُرْبَدٌّ كَالْكُوزِ مُجَخِّيًا وَأَمَالَ كَفَّهُ لَا يَعْرِفُ مَعْرُوفًا وَلَا يُنْكِرُ مُنْكَرًا إِلَّا مَا أُشْرِبَ مِنْ هَوَاهُ وَحَدَّثْتُهُ أَنَّ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا بَابًا مُغْلَقًا يُوشِكُ أَنْ يُكْسَرَ كَسْرًا قَالَ عُمَرُ كَسْرًا لَا أَبَا لَكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَلَوْ أَنَّهُ فُتِحَ كَانَ لَعَلَّهُ أَنْ يُعَادَ فَيُغْلَقَ قَالَ قُلْتُ لَا بَلْ كَسْرًا قَالَ وَحَدَّثْتُهُ أَنَّ ذَلِكَ الْبَابَ رَجُلٌ يُقْتَلُ أَوْ يَمُوتُ حَدِيثًا لَيْسَ بِالْأَغَالِيطِ

اسان کي [يزيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابو مالڪ] [ربعي بن حراسي] کان [حذيفه بن يمان] ٻڌايو آهي ته هو عمر جي رهائشگاهه کان واپس آيو. جڏهن اسان ان جي ويجهو پهتاسين ته هن - عمر - محمد صلي الله عليه وسلم جي دوستن کان پڇيو ته توهان مان ڪنهن ڪڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جا لفظ مختلف تهمتن بابت ٻڌا آهن؟ انهن چيو ته اسان اهو ٻڌو آهي. حذيفه بن يمان چيو ته شايد توهان جو مطلب ڪنهن جي پنهنجي خاندان ۽ ملڪيت جي خلاف تهمت آهي. انهن چيو ته اهو صحيح آهي. حذيفه بن يمان چيو ته اهو مان نه پڇي رهيو آهيان - گناهه - نماز، روزي ۽ خيرات سان مٽائي سگهجن ٿا، پر توهان مان ڪنهن ڪڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جا لفظ مختلف تهمتن بابت ٻڌا آهن جيڪي سمنڊ وانگر لهندا آهن. اهي خاموش رهيا ۽ مون - حذیفہ بن اليمان - سوچيو ته جنهن شخص کي مخاطب ڪيو پيو وڃي اهو مان آهيان پوءِ مون جواب ڏنو؛ مون - عمر - چيو؛ توهان نيڪ آهيو. مون - حذیفہ بن اليمان - چيو؛ فتنو دل ۾ ائين پکڙيل آهي جيئن ڪا چٽي پکڙيل آهي، هر دل جيڪو ان کي رد ڪري ٿو ان کي هڪ اڇو نقطو ڏنو ويندو آهي ۽ هر دل جيڪو ان کي جذب ڪري ٿو ان کي هڪ ڪارو نقطو ڏنو ويندو آهي جيستائين دل ٻه قسم نه ٿي وڃي؛ هڪ اڇو دل هڪ صاف شيءِ وانگر، فتنو ان کي نقصان نه پهچائيندو جيستائين آسمان ۽ زمين اڃا تائين موجود آهن، ۽ ٻيو ڪارو دل گندي ٿانو وانگر مٽيءَ سان ڀريل آهي - هن پنهنجو هٿ جهليو - اهو نيڪي کي نٿو سڃاڻي ۽ برائي کي رد نٿو ڪري سواءِ ان شيءِ جي جيڪا هن جي خواهش مان جذب ٿي وڃي. ۽ مون - حذیفہ بن اليمان - کيس ٻڌايو ته هن - عمر - ۽ فتني جي وچ ۾ هڪ بند دروازو آهي جيڪو ٽٽڻ جي ويجهو آهي. عمر چيو؛ ٽٽي پيو؟ توهان جو ڪو پيءُ ناهي. مون - حذیفہ بن اليمان - چيو؛ ها. عمر چيو؛ جيتوڻيڪ جيڪڏهن ان کي کوليو وڃي ته اهو ضرور ٻيهر بند ڪيو ويندو. حذیفہ بن اليمان چيو؛ نه، پر اهو ٽٽل آهي. حذیفہ بن اليمان چيو؛ مون کيس هڪ حديث ٻڌائي جيڪا غلط نه هئي ته دروازو ڪو اهڙو هو جيڪو مارجي ويو هو يا فوت ٿي ويو هو.