Imam Ahmad : 22330

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ كَانَ فِي لِسَانِي ذَرَبٌ عَلَى أَهْلِي وَكَانَ ذَلِكَ لَا يَعْدُوهُمْ إِلَى غَيْرِهِمْ فَشَكَوْتُ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَيْنَ أَنْتَ مِنْ الِاسْتِغْفَارِ يَا حُذَيْفَةُ إِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ

Wedi dweud wrthym [Waki'] wedi dweud wrthym [Sufyan] o [Abu Ishaq] o ['Ubaid bin Al Mughirah] o [Hudzaifah bin Al Yaman] dywedodd; Mae fy nhafod yn aml yn siarad geiriau llym gyda fy nheulu, ond nid yw hynny'n golygu eu bod yn heintio eraill. Adroddais hyn i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wa salam, dywedodd: 'Faint mewnolfar, O Hudzaifah? Dw i'n gweddïo ar Allah ganwaith y dydd.'