Perintah Nabi kepada Hudzaifah dan ayahnya menepati janji kepada kaum musyrikin meski itu menghalangi keduanya ikut Perang Badar
Imam Ahmad : 22283
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ أَخَذُوهُ وَأَبَاهُ فَأَخَذُوا عَلَيْهِمْ أَنْ لَا يُقَاتِلُوهُمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَالِهِمْ وَنَسْتَعِينُ اللَّهَ عَلَيْهِمْ
A tene na e [‘Abdur Rahman] so alondo na [Sufyan] so alondo na [Abu Ishaq] so atene na mbi [mbeni] akamarade ti e so alondo na [Hudzaifah bin Al Yemen] so azo ti vorongo nzapa mingi adeba yanga ti ala na babâ ti ala ti tiri bira na ala pëpe na ngoi ti bira ti Badr na Prophète wallahike ayeke mû maboko na ala: ti tiri bira na ala’.