Perintah Nabi kepada Hudzaifah dan ayahnya menepati janji kepada kaum musyrikin meski itu menghalangi keduanya ikut Perang Badar

Imam Ahmad : 22283

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّ الْمُشْرِكِينَ أَخَذُوهُ وَأَبَاهُ فَأَخَذُوا عَلَيْهِمْ أَنْ لَا يُقَاتِلُوهُمْ يَوْمَ بَدْرٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَالِهِمْ وَنَسْتَعِينُ اللَّهَ عَلَيْهِمْ

A fen erenikem [‘Abdur Rahman] seni [Sufyan] seni [Abu Ishaq] a erenikem [emon] chienach kewe seni [Hudzaifah bin Al Yemen] pwe ekkewe chon fel ngeni chommong kot ra pwon ngeni semer we pwe resap maun ngeniir atun ewe maunen Badr me ewe Soufos sallalamahike epwe alisiir ussun chok noum we sou emmwen epwe alisiir. pwe epwe fiu ngenir’.