Imam Ahmad : 22195

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَأَبُو النَّضْرِ قَالَا حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ هُوَ ابْنُ هِلَالٍ قَالَ أَبُو النَّضْرِ فِي حَدِيثِهِ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ يَعْنِي ابْنَ هِلَالٍ حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ اللَّيْثِيُّ قَالَ أَتَيْتُ الْيَشْكُرِيَّ فِي رَهْطٍ مِنْ بَنِي لَيْثٍ قَالَ فَقَالَ مَنْ الْقَوْمُ قَالَ قُلْنَا بَنُو لَيْثٍ قَالَ فَسَأَلْنَاهُ وَسَأَلَنَا ثُمَّ قُلْنَا أَتَيْنَاكَ نَسْأَلُكَ عَنْ حَدِيثِ حُذَيْفَةَ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ أَبِي مُوسَى قَافِلِينَ وَغَلَتْ الدَّوَابُّ بِالْكُوفَةِ فَاسْتَأْذَنْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي أَبَا مُوسَى فَأَذِنَ لَنَا فَقَدِمْنَا الْكُوفَةَ بَاكِرًا مِنْ النَّهَارِ فَقُلْتُ لِصَاحِبِي إِنِّي دَاخِلٌ الْمَسْجِدَ فَإِذَا قَامَتْ السُّوقُ خَرَجْتُ إِلَيْكَ قَالَ فَدَخَلْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا فِيهِ حَلْقَةٌ كَأَنَّمَا قُطِعَتْ رُءُوسُهُمْ يَسْتَمِعُونَ إِلَى حَدِيثِ رَجُلٍ قَالَ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ فَقَامَ إِلَى جَنْبِي قَالَ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَ أَبَصْرِيٌّ أَنْتَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ قَدْ عَرَفْتُ لَوْ كُنْتَ كُوفِيًّا لَمْ تَسْأَلْ عَنْ هَذَا هَذَا حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ قَالَ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ كَانَ النَّاسُ يَسْأَلُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَيْرِ وَأَسْأَلُهُ عَنْ الشَّرِّ وَعَرَفْتُ أَنَّ الْخَيْرَ لَنْ يَسْبِقَنِي قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبَعْدَ هَذَا الْخَيْرِ شَرٌّ قَالَ يَا حُذَيْفَةُ تَعَلَّمْ كِتَابَ اللَّهِ وَاتَّبِعْ مَا فِيهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبَعْدَ هَذَا الشَّرِّ خَيْرٌ قَالَ هُدْنَةٌ عَلَى دَخَنٍ وَجَمَاعَةٌ عَلَى أَقْذَاءٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ الْهُدْنَةُ عَلَى دَخَنٍ مَا هِيَ قَالَ لَا تَرْجِعُ قُلُوبُ أَقْوَامٍ عَلَى الَّذِي كَانَتْ عَلَيْهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبَعْدَ هَذَا الْخَيْرِ شَرٌّ قَالَ فِتْنَةٌ عَمْيَاءُ صَمَّاءُ عَلَيْهَا دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ النَّارِ وَأَنْتَ أَنْ تَمُوتَ يَا حُذَيْفَةُ وَأَنْتَ عَاضٌّ عَلَى جِذْلٍ خَيْرٌ لَكَ مِنْ أَنْ تَتَّبِعَ أَحَدًا مِنْهُمْ

اسان کي [بهز ۽ ابو نضر] ٻنهي چيو آهي؛ اسان کي [سليمان بن المغيره] اسان کي [حميد بن هلال] ٻڌايو آهي ته [ابو نضر] پنهنجي حديث ۾؛ مون کي [حميد بن هلال] اسان کي [نصر بن اشم الليثي] ٻڌايو آهي ته؛ مان بني ليث جي ماڻهن جي هڪ ٽولي ۾ [الياسڪوري] وٽ آيو هوس، هن پڇيو ته: توهان ڪير آهيو؟ اسان جواب ڏنو؛ بني ليث. اسان هن کان پڇيو ۽ هن اسان کان به پڇيو، پوءِ اسان چيو ته: اسان توهان کان حديث بابت پڇڻ لاءِ آيا هئاسين [حذيفه بن يمان] چيو ته: اسان ابو موسيٰ سان گڏ هڪ سفر کان آيا هئاسين، ڪوفه ۾ جانورن جي قيمت وڌي وئي هئي پوءِ مون ۽ منهنجي هڪ دوست ابو موسيٰ کان ان سان ملڻ جي اجازت گهري، هن اسان کي اجازت ڏني پوءِ منجهند جي شروعات ۾ ڪوفه پهتا، مون پنهنجي دوست کي چيو ته: مان مسجد ڏانهن وڃي رهيو آهيان ۽ جڏهن بازار مصروف هوندي ته مان توهان وٽ ويندس. مان مسجد ۾ ويس، ۽ اتي هڪ حلقو هو، ۽ ائين لڳو ڄڻ انهن جا مٿا ڪنهن جي تقرير ٻڌي جهڪيل هئا. مان انهن جي ويجهو ويس. پوءِ هڪ ٻيو ماڻهو آيو ۽ منهنجي ويجهو بيٺو، مون پڇيو: اهو ڪير آهي؟ ان شخص جواب ۾ پڇيو: ڇا توهان بصره جا آهيو؟ مون جواب ڏنو: ها. ان شخص چيو: مون کي خبر آهي، ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن توهان ڪوفي جا هجو ها ته توهان اهو نه پڇو ها ته هو ڪير آهي. اهو حذيفه بن يمان هو. پوءِ مان ان جي ويجهو ويس، مون کيس چوندي ٻڌو ته: ماڻهو رسول الله ﷺ کان نيڪي بابت پڇندا هئا، پر مون برائي بابت پڇيو، ۽ مون کي خبر آهي ته نيڪي مون کان اڳ نه ايندي. مون پڇيو: اي الله جا رسول! ڇا هن نيڪي کان پوءِ برائي هوندي؟ رسول الله ﷺ فرمايو: 'اي حذيفه! الله جو ڪتاب سکيو ۽ ان ۾ جيڪو آهي ان جي پيروي ڪريو.' هن ٽي ڀيرا چيو. مون پڇيو: اي الله جا رسول! ڇا هن برائي کان پوءِ به خير هوندي؟ رسول الله ﷺ فرمايو: 'دونهين جي مٿان سڪون هوندو ۽ جماعت بدڪاري کان مٿي هوندي'. مون پڇيو: يا رسول الله! ڇا هن نيڪي کان پوءِ ڪا برائي هوندي؟ رسول الله ﷺ فرمايو: 'انڌو ۽ بيوقوف بهتان، جيڪو ان جي سڏيندڙن پاران چيو ويندو آهي جيڪي دوزخ جي دروازن کان مٿي آهن، ۽ تون، اي حذیفہ، وڻ جي پاڙ کي چٻاڙيندي مري وڃين، اهو تنهنجي لاءِ انهن مان ڪنهن هڪ جي پيروي ڪرڻ کان بهتر آهي'.