Imam Ahmad : 22176

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ لَيْثٍ عَنْ بِلَالٍ عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلٍ وَعَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ وَعَنْ سُلَيْكِ بْنِ مِسْحَلٍ الْغِفَارِيِّ قَالُوا خَرَجَ عَلَيْنَا حُذَيْفَةُ وَنَحْنُ نَتَحَدَّثُ فَقَالَ إِنَّكُمْ لَتَكَلَّمُونَ كَلَامًا إِنْ كُنَّا لَنَعُدُّهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النِّفَاقَ

Ua faamatala mai ia i matou [Isma'il bin Ibrahim] mai ia [Laits] mai ia [Bilal] mai ia [Syutair bin Syakl], mai ia [Shilah bin Zufar] ma mai ia [Sulaik bin Mishal Al Ghifari] ua latou fai mai; [Na sau Hudzaifah bin Al Yaman] ia i matou a o matou talatalanoa, na ia fai mai ai; afai e te talanoa e uiga i se mea, sa matou faamasinoina o se pepelo i le taimi o Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam.