Imam Ahmad : 22136
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّهِ عَنْ أُمِّ عُثْمَانَ ابْنَةِ سُفْيَانَ وَهِيَ أُمُّ بَنِي شَيْبَةَ الْأَكَابِرِ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَقَدْ بَايَعَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا شَيْبَةَ فَفَتَحَ فَلَمَّا دَخَلَ الْبَيْتَ وَرَجَعَ وَفَرَغَ وَرَجَعَ إِذَا رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَجِبْ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْبَيْتِ قَرْنًا فَغَيِّبْهُ قَالَ مَنْصُورٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسَافِعٍ عَنْ أُمِّي عَنْ أُمِّ عُثْمَانَ ابْنَةِ سُفْيَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ فِي الْحَدِيثِ فَإِنَّهُ لَا يَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ فِي الْبَيْتِ شَيْءٌ يُلْهِي الْمُصَلِّينَ
Esan digu ['Ali bin Ishaq]-ek ['Abdullah]-ek [Muhammad bin 'Abdur Rahman] [Manshur bin 'Abdur Rahman] [bere amaren] [Ummu 'Uthman bint Sufyah]-tik [Ummu 'Uthman bint Sufyah, bere ama Syaibah agintari baten ondorengoa zen] [Hemmuhammad bin Rahman] esan zuen: 'Usman- behin Profeta sallallaahu 'alaihi wa salam leialtasuna agindu zuen, Profeta sallallaahu 'alaihi wa salam deitzen zuen Syaibah eta gero Meka konkistatu zuen, tenpluan sartu eta berriro itzuli zenean, profeta sallallaahu 'alaihi wa salam bere deia esan zuen: 'F. Orduan Siaiba hurbildu zitzaion, esan zuen; Tenpluan adar bat ikusi eta lurperatu nuen. Esan zuen [Mansur]: ['Abdullah bin Musafi'] esan zidan ['Abdullah bin Musafi'] [nire amaren] [Ummu 'Uthman, Sufyanen alaba] sallallaahu 'alaihi wa salam profetak esan ziola hadith honi buruz: 'Ez da egokia Allahren tenpluan otoitz egiten duen jendearen arreta kentzen duen ezer izatea'.