حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ جَابِرٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ اللَّجْلَاجِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَائِشٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ عَلَيْهِمْ ذَاتَ غَدَاةٍ وَهُوَ طَيِّبُ النَّفْسِ مُسْفِرُ الْوَجْهِ أَوْ مُشْرِقُ الْوَجْهِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَرَاكَ طَيِّبَ النَّفْسِ مُسْفِرَ الْوَجْهِ أَوْ مُشْرِقَ الْوَجْهِ فَقَالَ مَا يَمْنَعُنِي وَأَتَانِي رَبِّي اللَّيْلَةَ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَبِّي وَسَعْدَيْكَ فَقَالَ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قُلْتُ لَا أَدْرِي أَيْ رَبِّ قَالَ ذَلِكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا قَالَ فَوَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ كَتِفَيَّ فَوَجَدْتُ بَرْدَهَا بَيْنَ ثَدْيَيَّ حَتَّى تَجَلَّى لِي مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ { وَكَذَلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ } الْآيَةَ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قَالَ قُلْتُ فِي الْكَفَّارَاتِ قَالَ وَمَا الْكَفَّارَاتُ قُلْتُ الْمَشْيُ عَلَى الْأَقْدَامِ إِلَى الْجَمَاعَاتِ وَالْجُلُوسُ فِي الْمَسَاجِدِ خِلَافَ الصَّلَوَاتِ وَإِبْلَاغُ الْوُضُوءِ فِي الْمَكَارِهِ قَالَ مَنْ فَعَلَ ذَلِكَ عَاشَ بِخَيْرٍ وَمَاتَ بِخَيْرٍ وَكَانَ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَمِنْ الدَّرَجَاتِ طَيِّبُ الْكَلَامِ وَبَذْلُ السَّلَامِ وَإِطْعَامُ الطَّعَامِ وَالصَّلَاةُ بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نِيَامٌ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِذَا صَلَّيْتَ فَقُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الطَّيِّبَاتِ وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ وَأَنْ تَتُوبَ عَلَيَّ وَإِذَا أَرَدْتَ فِتْنَةً فِي النَّاسِ فَتَوَفَّنِي غَيْرَ مَفْتُونٍ

Esan digunez [Abu 'Amir] [Zuhair bin Muhammad] [Yazid bin Yazid ibn Jabir] [Khalid bin Al Lajlaj] ['Abdur Rahman bin 'A`isy] ['Abdur Rahman bin 'A`isy] ['Abdur Rahman bin 'A`isy] [a] Profetaren laguna [bat] sallallaahu 'alaihi wa salam 'alaihi wa salam 'alaihi wa salam ezagutu zuten. eguna zoriontsu eta distiratsu batean, esan genuen; O Allahren mezularia! Erregeak pozik eta distiratsu ikusten zuen. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa salam-ek esan zuen: "Zerk geldiarazten nau, bart nire Rabb-ek forma ederrenean etorri zitzaidan eta esan zuen: O Mahoma! esan nuen; Ona ene Jauna. Esan zuen: Zertaz ari dira eztabaidatzen aingeru gorenak? Nik erantzun nion: Ez dakit, Jauna. -esan zuen hau bizpahiru aldiz- gero esku-ahurra nire sorbalden artean jarri zuen, nire bularraren artean hotza sentitu nuen zeruan eta lurrean dena ikusi nuen arte, orduan irakurri zuen bertsoa: "Eta horrela erakutsi genizkion Abrahami aintzaren seinaleak - garenok - zeruan eta lurrean". -Al-An'aam: 75- Esan zuen: O Mahoma! Zertaz ari dira eztabaidatzen aingeru gorenak? Nik erantzun nion: Bekatuen barkamenari buruz. Galdetu zuen: Zer pekatuaren barkazio? esan nuen; Kongregaziora oinez joatea, otoitzaren ondoren meskitan esertzea, batzuetan abluzioa egitea ez da hobesten. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa salam-ek esan zuen: Hori egiten duena, horrela bizi da, egoera onean bizi da eta egoera onean hiltzen da, eta bere akatsak amak jaiotakoan bezalakoak dira. Gradu horien artean, hitz onak esatea, agurrak ematea, janaria ematea, gauez otoitz egitea jendeak lo egiten duenean. Ala esan zuen: O Muhammad! Otoitz egiten duzunean, esan: Ala! Ontasuna eskatzen dizut, alde batera utzi gaitza, maitatu behartsuak, onartu nire damua eta gizakien aurkako entseguak nahi badituzu, utzi nazazu epaiketarik ez dagoen egoera batean.