Nabi ingin memanjangkan shalat, namun mendengar tangisan bayi, maka beliau memendekkan shalat karena khawatir akan memberatkan ibunya

Imam Bukhari : 668

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ حَدَّثَهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنِّي لَأَدْخُلُ فِي الصَّلَاةِ وَأَنَا أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلَاتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وَجْدِ أُمِّهِ مِنْ بُكَائِهِ

Bolo nám povedané ['Ali bin 'Abdullah], bolo nám povedané [Yazid bin Zurai'], bolo nám povedané [Sa'id], bolo nám povedané [Qatadah], že [Anas bin Malik] mu povedal, že Prorok, nech ho miluje, povedal: „Keď som sa modlil a chcel som predĺžiť svoju modlitbu, zrazu som začul plač dieťaťa, tak som si skrátil modlitbu, pretože som vedel, že jeho matka bude mať s ním problém. Ten plač.“