Imam Ahmad : 21951

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ وَصَلَّى الصَّلَوَاتِ بِوُضُوءٍ وَاحِدٍ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ فَعَلْتَ شَيْئًا لَمْ تَكُنْ تَفْعَلُهُ قَالَ إِنِّي عَمْدًا فَعَلْتُ يَا عُمَرُ

Bize aýdyldy [Abdur Rahman] [Sufýan] [Alqamah bin Martsad] -dan [Süleýman bin Buraýda] kakasyndan: Süleýman (sallallahu aleýhi wesellem) her gezek namaz okaýarka, Mekgäni basyp alanda, täjini okady we iki gezek doga etdi Oňa: Eý, Allahyň Resuly! Bu gün seni ozal etmedik zadyňy gördüm. Resulullah (sallallahu aleýhi wesellem) aýtdy: "Eý, Umar".