Imam Ahmad : 21949
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا أَبُو فُلَانَةَ كَذَا قَالَ أَبِي لَمْ يُسَمِّهِ عَلَى عَمْدٍ و حَدَّثَنَاه غَيْرُهُ فَسَمَّاهُ يَعْنِي أَبَا حُنَيْفَةَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِرَجُلٍ أَتَاهُ اذْهَبْ فَإِنَّ الدَّالَّ عَلَى الْخَيْرِ كَفَاعِلِهِ
Na faamatala mai ia i matou [Ishaq bin Yusuf] e faapea [Abu Fulanah] - o le tala lea a lo’u tama; na ia le ta’ua lona igoa ma le loto i ai - ma na faamatala mai ia i matou [e ese mai lo’u tama] o lē na ta’ua lona igoa; [Abu Hunayfah] mai ia ['Alqamah bin Martsad] mai ia [Sulaiman bin Buraidah] mai ia [lona tama] na fai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i se tagata na sau ia te ia: 'Alu ese, aua o lē e faaalia le agalelei e tutusa ma lē e faia.'