इमाम अहमद : 21911

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ أَمَةً سَوْدَاءَ أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رَجَعَ مِنْ بَعْضِ مَغَازِيهِ فَقَالَتْ إِنِّي كُنْتُ نَذَرْتُ إِنْ رَدَّكَ اللَّهُ صَالِحًا أَنْ أَضْرِبَ عِنْدَكَ بِالدُّفِّ قَالَ إِنْ كُنْتِ فَعَلْتِ فَافْعَلِي وَإِنْ كُنْتِ لَمْ تَفْعَلِي فَلَا تَفْعَلِي فَضَرَبَتْ فَدَخَلَ أَبُو بَكْرٍ وَهِيَ تَضْرِبُ وَدَخَلَ غَيْرُهُ وَهِيَ تَضْرِبُ ثُمَّ دَخَلَ عُمَرُ قَالَ فَجَعَلَتْ دُفَّهَا خَلْفَهَا وَهِيَ مُقَنَّعَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَيَفْرَقُ مِنْكَ يَا عُمَرُ أَنَا جَالِسٌ هَاهُنَا وَدَخَلَ هَؤُلَاءِ فَلَمَّا أَنْ دَخَلْتَ فَعَلَتْ مَا فَعَلَتْ

हे आम्हाला [ज़ैद बिन अल-हुबाब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हुसैन] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला ['अब्दुल्ला बिन बुरायदा] यांनी त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले की जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांच्या एका मोहिमेवरून परत आले, तेव्हा एक काळी दासी त्यांच्याकडे आली आणि तिने म्हटले: 'मी वचन दिले आहे की जर अल्लाहने तुम्हाला सुरक्षित परत आणले, तर मी तुमच्या समोर तबोरा वाजवीन.' अल्लाहचे प्रेषित, सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, म्हणाले: "जर तुला हवे असेल, तर कर; जर नसेल, तर करू नकोस." त्या दासीने तबोरा वाजवायला सुरुवात केली; मग अबू बक्र (रज़ियल्लाहु अन्हु) आले आणि ती तबोरा वाजवतच राहिली; इतर लोक आले आणि ती अजूनही तबोरा वाजवत होती; मग उमर (रज़ियल्लाहु अन्हु) आले, दासीने तिचा तबोरा तिच्या मागे लपवला आणि डोक्यावर ओढणी ओढली, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'अरे उमर, शैतान तुझ्यापासून पळून गेला. मी इथे बसलो होतो आणि ते लोक आले; जेव्हा तू आलास, तेव्हा दासीनेही तशीच कृती केली.'