Imam Ahmad : 21889

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَلِيلِ قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى حَلْقَةٍ فِيهَا أَبُو مِجْلَزٍ وَابْنُ بُرَيْدَةَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنِي أَبِي بُرَيْدَةُ قَالَ أَبْغَضْتُ عَلِيًّا بُغْضًا لَمْ يُبْغَضْهُ أَحَدٌ قَطُّ قَالَ وَأَحْبَبْتُ رَجُلًا مِنْ قُرَيْشٍ لَمْ أُحِبَّهُ إِلَّا عَلَى بُغْضِهِ عَلِيًّا قَالَ فَبُعِثَ ذَلِكَ الرَّجُلُ عَلَى خَيْلٍ فَصَحِبْتُهُ مَا أَصْحَبُهُ إِلَّا عَلَى بُغْضِهِ عَلِيًّا قَالَ فَأَصَبْنَا سَبْيًا قَالَ فَكَتَبَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْعَثْ إِلَيْنَا مَنْ يُخَمِّسُهُ قَالَ فَبَعَثَ إِلَيْنَا عَلِيًّا وَفِي السَّبْيِ وَصِيفَةٌ هِيَ أَفْضَلُ مِنْ السَّبْيِ فَخَمَّسَ وَقَسَمَ فَخَرَجَ رَأْسُهُ مُغَطًّى فَقُلْنَا يَا أَبَا الْحَسَنِ مَا هَذَا قَالَ أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْوَصِيفَةِ الَّتِي كَانَتْ فِي السَّبْيِ فَإِنِّي قَسَمْتُ وَخَمَّسْتُ فَصَارَتْ فِي الْخُمُسِ ثُمَّ صَارَتْ فِي أَهْلِ بَيْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ صَارَتْ فِي آلِ عَلِيٍّ وَوَقَعْتُ بِهَا قَالَ فَكَتَبَ الرَّجُلُ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ ابْعَثْنِي فَبَعَثَنِي مُصَدِّقًا قَالَ فَجَعَلْتُ أَقْرَأُ الْكِتَابَ وَأَقُولُ صَدَقَ قَالَ فَأَمْسَكَ يَدِي وَالْكِتَابَ وَقَالَ أَتُبْغِضُ عَلِيًّا قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَلَا تَبْغَضْهُ وَإِنْ كُنْتَ تُحِبُّهُ فَازْدَدْ لَهُ حُبًّا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَنَصِيبُ آلِ عَلِيٍّ فِي الْخُمُسِ أَفْضَلُ مِنْ وَصِيفَةٍ قَالَ فَمَا كَانَ مِنْ النَّاسِ أَحَدٌ بَعْدَ قَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ عَلِيٍّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَوَالَّذِي لَا إِلَهَ غَيْرُهُ مَا بَيْنِي وَبَيْنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ غَيْرُ أَبِي بُرَيْدَةَ

Wedi dweud wrthym [Yahya bin Sa'id] wedi dweud wrthym ['Dywedodd Abdul Jalil]: Mynychais yr halaqah, roedd Abu Miljaz ac Ibn Buraidah. ['Dywedodd Abdullah bin Buraidah]: dywedodd wrthyf [fy nhad] ei fod yn dweud: Roeddwn yn casáu 'Ali gyda chasineb nad oes neb erioed wedi ei wneud, ac roeddwn i'n caru Quraysh dim ond oherwydd ei fod yn casáu' Ali, yna anfonwyd y dyn ar gefn ceffyl, yr wyf yn cyd-fynd ag ef oherwydd ei gasineb at 'Ali. Cymeron ni garcharorion ac yna anfonodd lythyr at Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam i anfon rhywun i'w rhannu. Yna anfonodd Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam 'Ali i ni, ymhlith y carcharorion oedd Washifah, ef oedd y carcharor gorau,' Ali hefyd yn rhannu, daeth allan gyda'i ben gorchuddio, dywedasom: O Abu Al Hasan! Beth yw hyn? ' Dywedodd Ali: Peidiwch â ydych yn gweld bod Washifah oedd mewn caethiwed, yr wyf yn rhannu ef i fyny ac fe ddaeth yn bumed o ysbail rhyfel ac yna daeth yn deml ahlul y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam yna daeth yn 'teulu Ali a gwnes ffrindiau ag ef. Yna anfonodd y dyn lythyr at y Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam, yna dywedais: Anfon ataf. Anfonodd fi hefyd i'w gadarnhau. Darllenais y llythyr a dywedais: Mae'n iawn. Cymerodd fy llaw a'r llythyr, dywedodd: 'A ydych yn casáu 'Ali?' Atebais: Ydw. Dywedodd Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam: 'Peidiwch â'i gasáu, os ydych chi'n ei garu, cynyddwch eich cariad, er mwyn yr Un y mae enaid Muhammad yn ei ddwylo, yn wir mae teulu 'Ali mewn un rhan o bump yn well na Washifah'. Meddai Buraidah: Ar ôl i Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam ddweud rhywbeth fel 'na, does neb dwi'n ei garu yn fwy nag 'Ali. ' Dywedodd Abdullah: Gan yr Un sydd heb dduw ond Efe, nid oes neb arall rhyngof fi a'r Proffwyd sallallaahu'alaihiwasallam yn yr hadith hwn heblaw Abu Buraidah.