Perbedaan antara seorang hamba dengan kekafiran atau kesyirikan adalah meninggalkan shalat
Imam Ahmad : 21859
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ يَعْنِي ابْنَ شَقِيقٍ حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الْعَهْدُ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ الصَّلَاةُ فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ
Nws tau hais rau peb ['Ali bin Al Hasan bin Syaqiq] tau hais rau peb [Al Husain bin Waqid] tau hais rau peb ['Abdullah bin Buraidah] los ntawm [nws txiv] tau hais tias: Kuv hnov Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam hais tias: 'Qhov kev pom zoo ntawm peb thiab lawv yog kev thov Vajtswv, uas yog qhov uas nws tau tso tseg.