Imam Ahmad : 21819
حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ حَدَّثَنَا عِلْبَاءُ بْنُ أَحْمَرَ حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَسَحَ وَجْهَهُ وَدَعَا لَهُ بِالْجَمَالِ قَالَ و أَخْبَرَنِي غَيْرُ وَاحِدٍ أَنَّهُ بَلَغَ بِضْعًا وَمِائَةَ سَنَةٍ أَسْوَدَ الرَّأْسِ وَاللِّحْيَةِ إِلَّا نُبَذُ شَعَرٍ بِيضٌ فِي رَأْسِهِ
A erenikem [Abu ‘Ashim] a erenikem [‘Azrah bin Thabit] a erenikem [‘Ilba` bin Ahmar] a erenikem [Abu Zaid] pwe ewe chon kuno seni Kot a suki mesan me a iotek pwe epwe ling fan itan. ‘Ilba’ a apasa: A fen repotei ngeniei ren nap seni emon aramas pwe Abu Zaid a tori ierin fitepuku me nap seni ier, uwan me uwan kewe ra chuen pwechepwech tiwenon chok ewe uwan mi pwechepwech me mwen.