Imam Ahmad : 21818

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ حَدَّثَنَا عَزْرَةُ حَدَّثَنَا عِلْبَاءُ بْنُ أَحْمَرَ حَدَّثَنَا أَبُو زَيْدٍ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا زَيْدٍ ادْنُ مِنِّي وَامْسَحْ ظَهْرِي وَكَشَفَ ظَهْرَهُ فَمَسَحْتُ ظَهْرَهُ وَجَعَلْتُ الْخَاتَمَ بَيْنَ أَصَابِعِي قَالَ فَغَمَزْتُهَا قَالَ فَقِيلَ وَمَا الْخَاتَمُ قَالَ شَعَرٌ مُجْتَمِعٌ عَلَى كَتِفِهِ

روایت کتگ [ابو عاشم] ءَ مارا روایت کتگ [عزرہ] ءَ مارا روایت کتگ [البہ بن احمر] ءَ مارا روایت کتگ [ابوزید] ءَ گوشت: رسول الله صلى الله عليه وسلم من ءَ گوشت: اے ابو زید! منی نزیک ءَ بیا ءُ منی پشت ءَ ٹال کن'۔ آئی ءَ وتی پشت پچ کت پدا من آئی ءِ پشت ءَ ٹال کت، من وتی انگلانی نیام ءَ نشانے ایر کت، من آئی ءَ را دست جت۔ آئی ءَ جست کنگ بوت: کجام نشانی؟ ابو زید ءَ گوشت: ھما ریش کہ آئی ءِ شانکاں جم بوتگ اَنت۔