Imam Ahmad : 21811

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنِي أَبُو نَهِيكٍ حَدَّثَنِي أَبُو زَيْدٍ عَمْرُو بْنُ أَخْطَبَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ اسْتَسْقَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاءً فَأَتَيْتُهُ بِقَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ فَكَانَتْ فِيهِ شَعَرَةٌ فَأَخَذْتُهَا فَقَالَ اللَّهُمَّ جَمِّلْهُ قَالَ فَرَأَيْتُهُ وَهُوَ ابْنُ أَرْبَعٍ وَتِسْعِينَ لَيْسَ فِي لِحْيَتِهِ شَعَرَةٌ بَيْضَاءُ

Wedi dweud wrthym [Zaid bin Al Hubab] wedi dweud wrthym [Husain] wedi dweud wrthyf [Abu Nahik] wedi dweud wrthyf [Abu Zaid 'Amru bin Akhthab Al Ansari] Dywedodd: Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam gofyn am ddŵr yfed, yna yr wyf yn dod ag ef gwydraid llenwi â dŵr, ynddo roedd gwallt ac yr wyf yn ei gymryd, yna fe ddywedodd hi: 'O'r cyfan' meddai. Meddai Abu Nahik: Gwelais Abu Zaid pan oedd yn naw deg pedwar ond nid oedd un blewyn llwyd yn ei farf.