इमाम अहमद : 21811

حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنِي أَبُو نَهِيكٍ حَدَّثَنِي أَبُو زَيْدٍ عَمْرُو بْنُ أَخْطَبَ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ اسْتَسْقَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاءً فَأَتَيْتُهُ بِقَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ فَكَانَتْ فِيهِ شَعَرَةٌ فَأَخَذْتُهَا فَقَالَ اللَّهُمَّ جَمِّلْهُ قَالَ فَرَأَيْتُهُ وَهُوَ ابْنُ أَرْبَعٍ وَتِسْعِينَ لَيْسَ فِي لِحْيَتِهِ شَعَرَةٌ بَيْضَاءُ

आम्हाला [ज़ैद बिन अल-हुबाब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हुसैन] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [अबू नहिक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [अबू ज़ैद 'अमर बिन अख़्थब अल-अन्सारी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी प्यायला मागितले, म्हणून मी त्यांना एक कप पाणी आणले; त्यात एक केस होता, म्हणून मी तो काढून टाकला, आणि त्यांनी म्हटले: 'ऐ अल्लाह, त्याला सुंदर कर.' अबू नहिक म्हणाले: मी अबू जाईद यांना तेव्हा पाहिले जेव्हा ते चौियानव्वद वर्षांचे होते, तरीही त्यांच्या दाढीत एकही पांढरा केस नव्हता.