حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْقَاصِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آتٍ فَقَالَ إِنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ قَدْ اقْتَتَلُوا وَتَرَامَوْا بِالْحِجَارَةِ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَجَاءَ بِلَالٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُ فَقَالَ أَتُصَلِّي فَأُقِيمَ الصَّلَاةَ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَأَقَامَ بِلَالٌ الصَّلَاةَ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَصَفَّ النَّاسُ وَرَاءَهُ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ حَيْثُ ذَهَبَ فَجَعَلَ يَتَخَلَّلُ الصُّفُوفَ حَتَّى بَلَغَ الصَّفَّ الْأَوَّلَ ثُمَّ وَقَفَ وَجَعَلَ النَّاسُ يُصَفِّقُونَ لِيُؤْذِنُوا أَبَا بَكْرٍ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لَا يَلْتَفِتُ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَكْثَرُوا عَلَيْهِ الْتَفَتَ فَإِذَا هُوَ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلْفَهُ مَعَ النَّاسِ فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ اثْبُتْ فَرَفَعَ يَدَيْهِ كَأَنَّهُ يَدْعُو ثُمَّ اسْتَأْخَرَ الْقَهْقَرَى حَتَّى جَاءَ الصَّفَّ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا بَالُكُمْ وَنَابَكُمْ شَيْءٌ فِي صَلَاتِكُمْ فَجَعَلْتُمْ تُصَفِّقُونَ إِذَا نَابَ أَحَدَكُمْ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُسَبِّحْ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ ثُمَّ قَالَ لِأَبِي بَكْرٍ لِمَ رَفَعْتَ يَدَيْكَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ قَالَ رَفَعْتُ يَدَيَّ لِأَنِّي حَمِدْتُ اللَّهَ عَلَى مَا رَأَيْتُ مِنْكَ وَلَمْ يَكُنْ يَنْبَغِي لِابْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يَؤُمَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Esan digu [Hujain bin Al Mutsanna] esan digu ['Abdul 'Aziz bin Abu Salamah] [Abu Hazim Al Qash]-tik [Sahal bin Sa'ad As Sa'idi]-tik, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-en lagun batek esan zuen: Norbait Rasulullah-era etorri zen eta Amhillallallan The Banahalam esan zuen: «Aufek elkarri eraso eta harriak bota zizkion. Sallallaahu'alaihiwasallam Profeta haiengana joan zen adiskidetzera. Otoitzerako ordua iritsi zen, orduan Bilal Abu Bakr-era etorri zen eta esan zion: Hey Abu Bakr, otoitzerako ordua da, baina Rasulullah Shallallahu'alaihiwasallam ez dago hemen, otoitzerako deia emango dizut eta aurrera egin eta gidatu beharko zenuke. Abu Bakr-ek esan zuen: Ados. Abu Bakr aurrera egin eta otoitz egiten hasi zen. Abu Bakr otoizten ari zenean eta jendea bere atzetik ilaran zegoenean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam errenkadak etetera etorri zen lehen ilaran egon arte, jendeak eskuak txalo egin zituen baina Abu Bakr ez zen buelta eman, txaloak gero eta gehiago zirenean, Abu Bakr buelta eman zen eta Sallasallamlah-ekin zegoela atera zen. Abu Bakr-ek atzera egin zuen eta Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek zegoen lekuan geratzeko keinua egin zion, Abu Bakr-ek bi eskuak altxatu zituen otoitz egingo balu bezala eta gero lehen ilarara atzera egin zuen Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek aurrera egin zuen eta otoitz egin zuen. Otoitzaren ostean, Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Zer da zure arrazoia otoitzean zerbait gaizki gertatzen denean eskuak txalo jotzeko? Otoitzean zerbait gaizki ateratzen bada, egin tasbih, tasbih gizonentzat da eta txaloak emakumeentzat. Orduan Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallamek esan zion Abu Bakr-i: 'O Abu Bakr! Zergatik altxatzen duzu eskua eta zerk eragozten dizu zauden lekuan geratzea?». Abu Bakr-ek erantzun zuen: Ala altxatu nituen eskuak erregea ikusi ondoren, eta Ibn Abi Quhafah ez da merezi Allah sallallaahu'alaihiwasallam mezularia eramateko.