Imam Ahmad : 21684
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ يَعْنِي مُحَمَّدًا عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَ فَثَقُلَتْ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةُ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ تَقْرَءُونَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَفْعَلُوا إِلَّا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَإِنَّهُ لَا صَلَاةَ إِلَّا بِهَا
Esan digutenez [Muhammad bin Salamah] [Ibnu Ishaq Muhammad] [Makhul] [Mahmud bin Ar Rabi'] ['Ubadah bin Ash Shamit]-eko ['Ubadah bin Ash Shamit]-eko [Ibnu Ishaq Muhammad]-eko [Makhul]-eko ['Ubadah bin Ash Shamit]-ekoa) esan zuen: Rasulullah sallallaahu'alaihiwasallam-ek goizeko otoitza otoitz egin zuen gurekin, irakurri ondoren: "Harentzako otoitza astuna sentitu al zenuten irakurri ondoren?" erantzuten dugu; Bai, o Allahren mezularia! Rasulullah Sallallahu'alaihiwasallam-ek esan zuen: "Ez egin ezer Alfaatihah letra izan ezik, hori gabe ez baita otoitztzat hartzen".